Łopian większy (Arctium lappa)

Kategoria: Rośliny dwuletnie,Zioła – Autor: Herbi – 05/11/2010

Opis: Łopian większy to roślina dwuletnia z rodziny astrowatych, dorastająca do 2 m, o palowym, grubym, rozgałęzionym korzeniu. Synonimy – Arcion Bubani, Lappa major, Bardana major. Inne nazwy – łopień, łopian lekarski, dziady, łopuch, kostropacz, głowacz. Pospolity na terenie całej Polski, zasiedla miejsca ruderalne, przydroża, zarośla, olszyny, częściej nad wodami. W pierwszym roku pojawia się rozeta liści, w drugim łodyga z kwiatami. Łodygę ma sztywną, mocno rozgałęzioną i słabo ulistnioną. Liście duże, jajowate, u nasady sercowate o ząbkowanych lub gładkich brzegach i długich ogonkach, od spodu szaro owłosione. Od lipca do sierpnia pojawiają się różowoczerwone kwiaty zebrane w kuliste koszyczki z haczykowatymi łuskami okrywy. Tworzą baldachogrona. Łopian przyczepia się do sierści zwierząt haczykowatymi łuskami i w ten sposób rozsiewa nasiona. Zastosowanie w ogrodach naturalnych i ziołowych.

Uprawa i pielęgnacja: Łopian większy nie ma specjalnych wymagań glebowych, rośnie na wszystkich ziemiach z wyjątkiem podmokłych i piaszczystych. Najlepiej jednak na żyznych i wilgotnych. Stanowisko słoneczne lub nieznacznie cieniste.

Rozmnażanie: Przez wysiew nasion w kwietniu lub na początku maja bezpośrednio do gruntu. Łopian wschodzi po 7-15 dniach.

Szkodniki i choroby: Nie stwierdzono.

Inne zastosowania: W medycynie – surowcem zielarskim są liście Folium Bardanae, owoce Fructus Bardanae oraz sok z korzenia Succus bardanae. Wewnętrznie preparaty z łopianu zaleca się w nieżytach układu pokarmowego, schorzeniach układu moczowego, trądziku, reumatyzmie, dermatozach. Zewnętrznie przy owrzodzeniach, czyrakach, wypadaniu włosów. W kosmetyce – do pielęgnacji włosów i skóry. Wyciągi z łopianu dodaje się do kąpieli, które działają przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment