Drżączka średnia (Briza media)

Opis: Drżączka średnia, należy do rodziny wiechlinowatych (Poaceae). W stanie naturalnym możemy ja spotkać w Azji, Europie a nawet w Polsce na terenie całego kraju. Kępy maja luźny pokrój, niektóre pędy mogą się wyginać na boki. Z reguły trawa tworzy kępy wielkości 50 do nawet 90 cm zależnie od warunków siedliskowych. Łodygi nie są gęsto ulistnione. Liście są zielone, lekko szorstkie o długości 15-20 cm. Kwiatostany to drobne, lekko podłużne kłoski o długości 5-7 mm. Są drobniejsze w stosunku do drżączki jednorocznej. Mają kolor fioletowy a z czasem przybierają barwę słomkową. Bardzo przypominają szyszki chmielu. Kwitnie od maja do lipca, ale wiechy kwiatostanowe utrzymują się jeszcze długi czas na roślinie. Ładnie prezentuje się na rabatach bylinowych, trawiastych posadzona z przodu. Jej słomkowe kłoski delikatnie dygoczą przy lekkim podmuchu wiatru. Jej kwiatostany bez problemu możemy zasuszać.

Uprawa i pielęgnacja: Drżączka średnia wymaga przepuszczalnej, lekkiej, lekko wilgotnej gleby. W zbyt mokrej źle rośnie i może zanikać. Preferuje słoneczne stanowiska. W czasie długotrwałych susz możemy podlać drżączkę. Nie potrzebuje dodatkowego nawożenia, ponieważ nadmiar azotu spowoduje rozrost liści kosztem kwiatostanów. Jesienią pędy związujemy a wczesną wiosna ścinamy do poziomu gruntu. Nie potrzebuje dodatkowej ochrony przed mrozem.

Rozmnażanie: Drżączkę średnia rozmnażamy z nasion. Nasiona wysiewamy wprost do gruntu późnym latem lub jesienią. Muszą być dojrzałe. Najprościej zostawić kilka wiech, z których samoczynnie wypadną nasionka i się rozsieją wokół rośliny matecznej. Wiosną wyrosną młode siewki, które możemy przenosić w inne miejsca. W sezonie wegetacyjnym młode rośliny możemy rozmnażać przez podział, chodzi głównie o odmiany aby zachować cechy odmianowe.

Choroby i szkodniki: Nie jest zbytnio atakowana przez szkodniki, w ciężkich i wilgotnych glebach może podgniwać i zamierać.