Śliwa (Prunus domestica) ‘Węgierka Zwykła’

Opis: Powszechnie uprawiana odmiana samopłodna, dająca owoce o cenionym smaku. Tworzy duże drzewa o kulistym pokroju. W owocowanie wchodzi dość późno (w 4 lub 5 roku po posadzeniu). Owocuje regularnie i obficie. Owoce małych rozmiarów, lekko wydłużone. Skórka brunatnogranatowa z intensywnym niebieskim nalotem. Miąższ średnio soczysty, słodki, dobrze odchodzący od pestki. Dojrzałość zbiorczą owoce śliwy ‘Węgierka Zwykła’ osiągają w drugiej połowie września. Można je jednak przetrzymać na drzewie dłużej, gdyż dojrzałe nie opadają z drzewa i nabierają słodkiego smaku. Można spożywać na surowo, najbardziej przydatne są jednak do ciast, zalew i powideł.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne i ciepłe. Gleba piaszczysto-gliniasta, średnio zwięzła, głęboka i żyzna, przepuszczalna i nie podmokła. Przy czym śliwa toleruje dość wysoki poziom wód gruntowych, dochodzący okresowo nawet do 1 m od powierzchni gleby. Śliwa ‘Węgierka Zwykła’ jest średnio wrażliwa na mrozy.
Zapylacze: nie wymaga zapylaczy.
Choroby i szkodniki: Wrażliwa na szarkę, najgroźniejszą chorobę śliw (obecnie należy sadzić odporniejsze na szarkę klony Nectavit, Promis lub Tolar). Inne choroby występujące na śliwach to brunatna zgnilizna, dziurkowatość liści, srebrzystość liści, torbiel śliwy, czerwona plamistość liści, leukostomoza, rak bakteryjny. Ze szkodników mogą pojawić się: misecznik śliwowy, mszyce, owocnice, owocówka śliwkóweczka, przędziorki, pordzewiacz śliwowy, znamionówka tarniówka.