Przegorzan kulisty (Echinops sphaerocephalus)

Opis: Dwuletnia roślina pochodzenia stepowego z rodziny astrowatych, występująca pospolicie w Polsce na obrzeżach zarośli, murawach kserotermicznych i na rumowiskach. Przegorzan kulisty tworzy mocne, rozgałęziające się łodygi do 2 m wysokości, pokryte kutnerem i owłosione. Liście ułożone skrętolegle, z dużą ilością kolców, zielone, od spodu pokryte białawym kutnerem. Kwiaty rurkowate zebrane w kuliste główki o średnicy do 7 cm, osadzone na szczytach łodyg. Kwiaty barwy szaro-niebieskiej. Kwitnie w drugim roku uprawy, od lipca do sierpnia. Ceniona roślina miododajna. Jako roślina ozdobna może stanowić tło w tyle rabat bylinowych, pasuje do ogrodów naturalistycznych i zestawień z wysokimi trawami. Dobrze rośnie wysiana pod płotem, nie daje się zagłuszyć chwastom.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko uprawy musi być dobrze nasłonecznione. Gleby zarówno bardzo lekkie, jak i cięższe, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego. Radzi sobie na stanowiskach nawet bardzo suchych.
Rozmnażanie: Z siewu nasion. Można je wysiewać tuż po dojrzeniu lub wiosną. Raz posiana rozmnaża się przez samosiew.
Choroby i szkodniki: Na zbyt wilgotnych glebach łodygi przegorzanu wiotczeją i wymagają wówczas podpórek.