Żyworódka pierzasta (Kalanchoe pinnata)

Opis:  Żyworódka pierzasta to gatunek pochodzący z Madagaskaru. Jako gatunek inwazyjny rozprzestrzeniła się w Azji, Australii i Ameryce Środkowej. W naszym klimacie uprawiana jest jako roślina doniczkowa. Może dorastać do ponad 1 m wysokości. Łodygi są proste, grube, wzniesione, bez rozgałęzień. Liście pierzasto podzielone, ząbkowane, soczyście zielone. Kwiaty wyrastają na pędach, tworząc tzw. wierzchotkę. Mają zielonkawobiałą, purpurowo nabiegłą, cylindryczną koronę, zwieszającą się w dół. W uprawie doniczkowej żyworódka ta zakwita zimą.
Uprawa i pielęgnacja: Jest wrażliwa na mróz, min. 7-15oC. Żyworódka pierzasta wymaga dużo słońca, choć radzi sobie też w częściowym cieniu. Gleba przepuszczalna  z dodatkiem drobnego żwiru. Podlewamy tylko gdy ziemia zaczyna wysychać. Zimą podlewa się lekko i tylko od czasu do czasu. Roślinę co roku przesadzamy. Po przekwitnięciu należy ściąć kwiatostan.
Rozmnażanie: Poprzez rozmnóżki powstające w ząbkowatych wycięciach liści., które doskonale ukorzeniają się.
Szkodniki i choroby: Kłopoty mogą sprawiać wełnowce.
Zastosowania: W medycynie – Nazwano ją rośliną stulecia, pomocną zarówno dla zdrowia jak i urody. Sok z liści żyworódki pierzastej ma szczególne własności lecznicze: wirusobójcze, grzybobójcze i bakteriobójcze. Leczyć można nią zajady, wrzody, trudno gojące się rany, pomaga przy łupieżu i trądziku.

Rus. Francisco Manuel Blanco (O.S.A.), ilustracja publikowana jako własność publiczna, źródło: Wikimedia Commons.