Nefrolepis wyniosły (Nephrolepis exaltata) ‘Norwoodii’

Opis: Nefrolepis wyniosły ‘Norwoodii’ to niska odmiana paproci. Główny gatunek rośliny pochodzi z obszarów Brazylii, Karaibów, Meksyku i Florydy. U nas jest to roślina doniczkowa. Pokrój rośliny nie jest za wysoki, dorasta do około 15 cm wysokości, liście są podwójnie pierzaste i fryzowane, koloru zielonego. Jest bardzo gęsta. Pojedyncze liście mogą lekko obwisać i się skręcać. Zarodniki wytwarzane są z reguły wiosną lub latem, ale wyhodowane z nich młode rośliny nie przejmują cech rośliny matecznej. Nefrolepis wyniosły ‘Norwoodii’ nadaje się do sadzenia we wnętrzach, do tworzenia zielonych ścian, do pojemników.
Uprawa i pielęgnacja: Dla nefrolepisa wyniosłego ‘Norwoodii’ musimy zapewnić jak najwidniejsze stanowisko, lecz nie w pełnym słońcu, gdyż liście mogłyby zostać poparzone. Idealna odległość od okna to ok. 1 m. Musimy zapewnić naszej paproci wilgotne powietrze. Często zraszamy roślinę, szczególnie w upalne dni oraz w okresie grzewczym w naszych mieszkaniach. Ziemia powinna być lekko kwaśna, liściasta i torfowa z dodatkiem, np. żwiru, keramzytu oraz stale wilgotna, lecz nie mokra. Na dnie doniczki obowiązkowy drenaż. Temperatura uprawy powinna wynosić 18 – 21°C, zimą musi być trochę chłodniej, czyli 14 – 17°C. Paproć nawozimy co 2 tygodnie dawką o połowę mniejszą niż ta, którą podają na opakowaniu. Stosujemy nawozy humusowe, azotowe lub przeznaczone specjalnie pod uprawę paproci. Paprocie są bowiem wrażliwe na przenawożenie. Przesadzamy co roku do donicy o 1 numer większej.
Rozmnażanie: Przez podział, rozrośniętych okazów.
Choroby i szkodniki: Zalewanie podłoża może być przyczyną gnicia korzeni i w konsekwencji obumierania rośliny. Zbyt ciepłe pomieszczenia mogą być przyczyną występowania na naszej paproci tarczników, miseczników, przędziorków.