Mamilaria wielkobrodawkowa (Mammillaria magnimamma)

Kategoria: Kaktusy, sukulenty,Rośliny doniczkowe – Autor: Herbi – 31/10/2010

Opis: Synonimy – M. macracantha, M. zuccariniana, M. centricirrha, M. bucareliensis, M. vagaspina Początkowo pojedyncze, a później rozgałęzione, kuliste, zielone pędy tworzą tego kępiastego kaktusa. Pokryte są wydłużonymi, kanciastymi, ciemnozielonymi brodawkami. Promieniowe ciernie w liczbie 2-5 czasami więcej, białawej do żółtawej barwy z ciemnymi plamami, długości 15-45 mm. Środkowe ciernie – brak. Kwiaty kremowe, różowe lub czerwone długości 20-25 mm, szerokości do 20 mm. Owoce purpurowe. Wysokość 30 cm, szerokość 60 cm. Mammillaria (inna nazwa: wymion) to najliczniejszy rodzaj wśród całej rodziny kaktusowatych, obejmuje ok. 300 gatunków. Rośliny swym wyglądem przypominają poduszeczki do igieł. Zwykle tworzą kępy i niezawodnie kwitną. Areole tworzą się na brodawkach, a nie na żebrach. Kwiaty rozwijają się w zagłębieniach między brodawkami. Owoce początkowo niewidoczne, po pewnym czasie (niekiedy po roku) ukazują się z zagłębień. Wrażliwe na mróz, należy zapewnić min. 5-10 st. C.

Uprawa i pielęgnacja: Mamilarie w większości gatunków mogą mieć trochę cienia (najlepiej po południu). M. magnimamma wymaga maksimum słońca. Można je uprawiać na domowych parapetach lub w ciepłych szklarniach w temperaturze minimum 15 st. C. Sadzi się je w przewiewnym, mocno przepuszczalnym podłożu. Typowa mieszanka dla mamilarii składa się z 2-3 części torfu lub kompostu ze świeżej ściółki leśnej, 1,5 części piasku, 1,5 części kruszywa ceglanego, 2 części ziemi gnojowej i 1 części ziemi darniowej. Ilość składników zmieniamy w zależności od tego do jakich kaktusów jest przeznaczona. Podlewać umiarkowanie, systematycznie, tak aby ziemia pomiędzy jednym a drugim podlewaniem zupełnie nie wyschła. Od połowy wiosny do końca lata, co 6-8 tygodni nawozimy je nawozem z niską zawartością azotu. Zimą przechowujemy je zwykle w temperaturze +10 st. C, podlewając bardzo oszczędnie, tylko tak aby nie zwiędły.. Przesadzamy wiosną co 3-4 lata.

Rozmnażanie: Najlepiej z nasion, które bardzo dobrze kiełkują w temperaturze 20-22 st. C.

Szkodniki i choroby: Jeśli mamilarie będą zbyt mocno podlewane podatne są na gnicie i choroby grzybowe. Problemy mogą sprawiać wełnowce, przędziorki i tarczniki.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment