Mamilaria (Mammillaria elongata)

Opis: Synonimy – Neomammillaria elongata, Cactus elongatus, Leptocladodia elongata. Kaktus o wydłużonym, cylindrycznym pędzie, średnicy 1-3 cm, niewielkich, stożkowatych brodawkach. Z czasem tworzy kępy złożone z prostych lub pokładających się pędów. Areole w młodości omszone. Promieniowe ciernie (14-25), białe lub złoto-żółte do brązowych, małe 4-9 mm. Środkowe ciernie – zazwyczaj brak, czasami 2 żółte lub brązowawe długości 10-15 mm. Kwiaty małe, białawe, jasnożółte do różowawych, długości 10 mm, średnicy 10 mm, czasami z różowym paskiem. Owoc na początku różowy, a następnie czerwony. M. elongata ma najwięcej odmian spośród wszystkich gatunków tego rodzaju. Mammillaria (inna nazwa: wymion) to najliczniejszy rodzaj wśród całej rodziny kaktusowatych, obejmuje ok. 300 gatunków. Rośliny swym wyglądem przypominają poduszeczki do igieł. Zwykle tworzą kępy i niezawodnie kwitną. Areole tworzą się na brodawkach, a nie na żebrach. Kwiaty rozwijają się w zagłębieniach między brodawkami. Owoce początkowo niewidoczne, po pewnym czasie (niekiedy po roku) ukazują się z zagłębień. Wrażliwe na mróz, należy zapewnić min. 5-10 st. C.

Uprawa i pielęgnacja: Mamilarie w większości gatunków mogą mieć trochę cienia (najlepiej po południu), a M. elongata toleruje jego większy zakres.. Można je uprawiać na domowych parapetach lub w ciepłych szklarniach w temperaturze minimum 15 st. C. Sadzi się je w przewiewnym, mocno przepuszczalnym podłożu. Typowa mieszanka składa się z 2-3 części torfu lub kompostu ze świeżej ściółki leśnej, 1,5 części piasku, 1,5 części kruszywa ceglanego, 2 części ziemi gnojowej i 1 części ziemi darniowej. Ilość składników zmieniamy w zależności od tego do jakich kaktusów jest przeznaczona. Podlewać umiarkowanie, systematycznie, tak aby ziemia pomiędzy jednym a drugim podlewaniem zupełnie nie wyschła. Od połowy wiosny do końca lata, co 6-8 tygodni nawozimy je nawozem z niską zawartością azotu. Zimą przechowujemy mamilarie zwykle w temperaturze +10 st. C, podlewając bardzo oszczędnie, tylko tak aby nie zwiędły.. Przesadzamy wiosną co 3-4 lata.

Rozmnażanie: Najlepiej z nasion, które bardzo dobrze kiełkują w temperaturze 20-22 st. C.

Szkodniki i choroby: Jeśli będą zbyt mocno podlewane podatne są na gnicie i choroby grzybowe. Problemy mogą sprawiać wełnowce, przędziorki i tarczniki.