Kalocefalus Browna (Calocephalus brownii)

Opis: Synonimy – Leucophyta brownii. Do rodzaju należą rośliny roczne oraz zimozielone krzewy i byliny, często odnawiane co roku z sadzonek i stosowane na letnie rabaty. Są wrażliwe na mróz min. 7-10 st. C. Calocephalus brownii jest zaokrąglonym, zimozielonym krzewem o pokrytych srebrzystym kutnerem, splatanych pędach oraz drobnych, łuskowatych liściach. Latem zdobią go kiście niewielkich kwiatostanów. Są średnicy ok. 1 cm, srebrne w pąkach, a żółtawe po rozwinięciu. Roślina rośnie na wydmach i skalistych klifach południowej Australii gdzie w naturze dorasta do 1m. W Niemczech nazywa się ją Stacheldrahtpflanze – drut kolczasty. W handlu znajduje się karłowata odmiana 'Silver Nugget’. Zastosowanie w ogrodach na nasłonecznionych, żwirowych rabatkach wśród kamieni. Przed nadejściem mrozów roślinę przenosi się  do chłodnego pomieszczenia. Gałązki kalocefalusa niezwykle efektownie wyglądają w wazonie wraz z innymi kwiatami i w ozdobnych stroikach.

Uprawa i pielęgnacja: Kalocefalus wymaga pełnego światła i przepuszczalnego, lekko kwaśnego podłoża (pH 6,0–6,5) z dodatkiem gruboziarnistego piasku. Toleruje okresowe susze, ale jest wrażliwy na zasolenie podłoża, więc nie powinno sadzić się go w sąsiedztwie roślin wymagających nawożenia. Toleruje morskie powietrze ze słoną bryzą. Rośliny w pojemnikach w okresie wegetacji podlewa się umiarkowanie, a później bardzo oszczędnie. Zimuje się je w pomieszczeniu o temperaturze nie niższej niż 7-10 st. C. Młode sadzonki dla lepszego rozwoju korzeni zasila się małymi dawkami nawozu bogatego w fosfor. Aby roślina się ładnie rozkrzewiła uszczykuje się wierzchołki pędów.

Rozmnażanie: Przez sadzonki późnym latem.

Szkodniki i choroby: Jeśli zimą kalocefalusy mają zbyt chłodno i wilgotno podatne są na szarą pleśń.