Grubosz jajowaty, drzewko szczęścia (Crassula ovata)

Opis: syn. grubosz owalny, grubosz srebrzysty. Sukulent pochodzący z Afryki południowej, u nas popularnie uprawiany jako roślina doniczkowa. W mieszkaniu osiąga nieco ponad 1 m wysokości, rosnąc dość powoli, przypomina miniaturowe drzewko. W środowisku naturalnym bywa znacznie wyższy, może dorastać nawet do 4 m wysokości. Grubosz jajowaty ma pędy sztywne, jasnobrązowe. Liście mięsiste, owalne, barwy zielonej, ułożone na pędzie naprzeciwlegle. Czasem z czerwoną obwódką. Drobne, białe lub różowe kwiaty pojawiają się na końcach pędów wyłącznie u roślin starszych. Może kwitnąć w okresie jesienno-zimowym ale w uprawie doniczkowej rzadko się to zdarza.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne, najlepiej na parapecie okiennym. Gleby lekkie, przewiewne, często poleca się po prostu ziemię dla kaktusów. Temp. uprawy 20-22°C, na noc może nieco spadać. Warto też temp. obniżyć na okres zimowy ale tak aby nie spadała poniżej 10°C. Podlewać dopiero gdy po poprzednim podlewaniu gleba przeschnie. Nawozić umiarkowanie tylko wiosną i latem. Małe okazy przesadza się wiosną, gdy korzenie nie mieszczą się w donicy. U starszych wystarczy wymieniać wierzchnią warstwę gleby na świeżą. Latem warto wystawić na zewnątrz.
Rozmnażanie: Wiosną i latem można pobierać sadzonki zielne z wierzchołkowych części pędów grubosza jajowatego.
Choroby i szkodniki: W zbyt ostrym słońcu liścia żółkną i marszczą się, należy wówczas roślinę przestawić miejsce nieco zacienione. W wyniku przesuszenia na liściach mogą pojawić się brązowe, kurczące się plamki. Przelanie może natomiast prowadzić do więdnięcia całej rośliny. Na liściach zdarzają się czerwce – tarczniki, miseczniki i wełnowce.

Roślina bywa często mylona z gruboszem drzewiastym (Crassula arborescens), którego liście są jednak niebieskie, a pędy srebrzystoszare. Więcej na ten temat na zaprzyjaźnionym blogu, we wpisie Drzewko szczęścia – grubosz drzewiasty czy jajowaty?