Tulipan (Tulipa hybr.) grupa strzępiaste ‘Arma’

Opis: Tulipan należący do interesującej grupy strzępiastych, zwanej również Crispa. Grupa stosunkowo młoda, powstała w latach 80-ych XX w. Tulipany tej grupy były pierwotnie zaliczane do papuzich. Cechę charakterystyczną stanowią postrzępione igiełkowo brzegi kwiatów. Kwiaty duże, pojedyncze, zakwitają dość późno, charakteryzują się silnym wzrostem i są dość trwałe.  Tulipan ‘Arma’ jest jedną z najstarszych odmian w grupie i jednocześnie bardzo cenioną. Powstała jako sport odm. ‘Coleur Cardinal’, posiada kwiaty pojedyncze, duże, w pięknym, karminowoczerwonym kolorze. Dno kwiatowe i słupek w kolorze żółtym oraz czarne pylniki. Kwitnienie tulipana ‘Arma’ przypada na k. kwietnia i maj. Dorasta do ok. 50 cm. Doskonały na kwiat cięty oraz do posadzenia na rabaty w grupach, również na terenach miejskich. Może zimować w gruncie.
Uprawa i pielęgnacja: Wymaga ziemi przepuszczalnej, o odczynie obojętnym do zasadowego. Na glebach podmokłych mogą zagniwać cebule. Więcej wilgoci potrzebuje wiosną (rozwój kwiatów) mniej latem. Stanowisko powinno być słoneczne. Należy usuwać przekwitające kwiaty, zanim zdążą wydać nasiona. Jak większość tulipanów hybrydowych, warto jest po obeschnięciu liści wykopać cebule i pozwolić im na okres spoczynku w miejscu suchym i przewiewnym. Ponowne posadzenie tulipana ‘Arma’ powinno nastąpić jesienią, w miesiącach IX-X, na głębokość równą trzykrotnej grubości cebulki.
Rozmnażanie: Rozmnaża się przez cebulki przybyszowe. Systematyczne usuwanie przekwitających kwiatów, pomaga we wzroście cebulek. Przyrost młodych cebul jest dość duży, więc rozmnażanie nie jest trudne.
Szkodniki i choroby: Głównymi zagrożeniami są choroby grzybowe(np. fuzarioza, szara pleśń) i wirusowe. Dobrą ochroną przed chorobami grzybowymi, jest zaprawianie cebul przed sadzeniem. Czasem niezbędny staje się oprysk w okresie wegetacji. Wirusy natomiast często są przenoszone przez mszyce i powodują odbarwienia liści i płatków. Walka jest dość trudna, porażone rośliny należy niszczyć. Pomocniczą rolę stanowi walka z mszycami przenoszącymi chorobę.