Szafirek armeński (Muscari armeniakum)

Opis: Cebulowa roślina z rodziny hiacyntowatych. Polska nazwa pochodzi od barwy kwiatów. Osiąga ok 20 cm wys. Liście szafirka armeńskiego są zielone, zgięte w kształcie rynienki, dłuższe od pędu, zazwyczaj pokładające się na podłożu. Kwitnie od kwietnia do czerwca, Kwiaty szafirowe, w kształcie kulki, w gęstych gronach o długości ok 7 cm. Cebule o wydłużonym kształcie i obwodzie do 10 cm. Cebulki sadzi się w październiku na głębokość 5-8 cm. Szafirki armeńskie mogą rosnąć przez wiele lat w jednym miejscu, ale ze względu na szybki przyrost cebulek przybyszowych, dobrze jest je przesadzać często. Cebulki wykopujemy i przesadzamy od czerwca do września. Szafirki najładniej się prezentują posadzone w grupach np. na trawnikach, pod krzewami, na rabatach, do tworzenia obwódek, można sadzić do pojemników i skrzynek, stosowane również do bukietów. Łatwa w uprawie roślinka, warto ją mieć w swoim ogrodzie.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowiska słoneczne do półcienistych, preferuje gleby żyzne, piaszczysto-gliniaste, umiarkowanie wilgotne.
Rozmnażanie: Z nasion, cebulek przybyszowych.
Choroby i szkodniki: Podatny na zgorzel zgnilakową korzeni.

Więcej: Szafirek – uprawa, sadzenie cebulek