Sprekelia (sprekelia)

Opis: Rodzina amarylkowatych. Nazywana lilią Azteków, ponieważ pochodzi z obszarów Meksyku i Gwatemali. W europejskich ogrodach pojawiła się już w końcu XVI w. Przed rozwinięciem się liści z cebuli sprekelii wyrastają 2-3 pędy kwiatowe wys. ok. 30 cm. Na każdym z nich zwykle rozwija się duży intensywnie czerwony kwiat o waniliowym zapachu. Nasady dolnych płatków tworzą wąską rynienkę, okalającą pręciki i słupek.
Uprawa i pielęgnacja: Najlepiej rośnie na słonecznym, ciepłym stanowisku, w wilgotnej i żyznej glebie (przed posadzeniem  cebul dobrze jest przekopać w miejscu ich sadzenia sporo przefermentowanego oborrnika lub kompostu). Cebule sprekelii sadzimy w drugiej połowie kwietnia lub na początku maja w odstępach 15- 25 cm przykrywając je 2- 3 cm warstwą podłoża. W razie wystąpienia wiosennych przymrozków okrywamy dodatkowo cebule torfem lub kompostem. Do sierpnia co dwa tygodnie rośliny zasilamy płynnymi nawozami wieloskładnikowymi. Przed nadejściem przymrozków (jeśli jesień jest deszczowa, nawet we wrześniu) cebule ostrożnie wykopujemy, oczyszczamy, osuszamy i przechowujemy w temp. 15º C przykryte torfem lub piaskiem. W styczniu przenosimy cebule do chłodniejszego pomieszczenie o temp. 10° C.
Rozmnażanie: Wegetatywne z cebul przybyszowych. Można rozmnażać również z nasion  wysianych zaraz po zbiorze.
Choroby i szkodniki: Cebule mogą być atakowane przez larwy muchówki- pobzygi narcyzówki, owada podobnego do muchy domowej.