Narcyz trąbkowy (Narcissus pseudonarcissus)

Opis: Narcyzy trąbkowe wyróżniają się spośród innych grup narcyzów długością przykoronka, który jest co najmniej tak samo długi jak płatki korony. Są kwiatami odpornymi, bardzo żywotnymi i z biegiem czasu rozrastają się w duże kolonie. Kwitną od marca do maja. Ich podstawowym kolorem jest jasnożółty ale są też odmiany białe lub dwubarwne, z białymi, pomarańczowymi lub różowymi płatkami korony. Sadzić je możemy na rabatach bylinowych wśród innych cebulowych, przy alejkach i w ogrodach naturalistycznych. Nadają się do ścinania do wazonów (tylko pędy bez liści) lecz powinny w nich stać same bez innych kwiatów bo wydzielają szkodliwe substancje. Wysokość roślin 40-60 cm.

Wymagania: Dla narcyzów trąbkowych najlepsze jest słońce wiosną, a półcień latem. We wczesnym okresie wegetacji podłoże powinno być wilgotne lecz nie podmokłe, a w letnim czasie może być suche. Po kwitnieniu należy pozostawić ich liście do zżółknięcia.

Rozmnażanie: Gatunki i odmiany botaniczne narcyzów można rozmnażać z nasion, wczesnym latem w inspekcie ale zakwitają dopiero po 7 latach. Prostszy sposób to oddzielenie cebulek przybyszowych po wykopaniu cebul i posadzenie ich w gruncie wczesną jesienią.

Szkodniki i choroby: Te żywotne narcyzy odporne są na choroby i zmienne warunki pogodowe. Zahamowanie wzrostu i kwitnienia oraz żółknięcie liści może być oznaką porażenia przez pobzyga cebularza, którego larwy żerują we wnętrzu cebul. Wszystkie porażone rośliny należy wykopać i zniszczyć.

Więcej: Narcyz – uprawa, sadzenie cebulek, odmiany