Świerk serbski (Picea omorica)

Opis: Wysokie (30 m.), zimozielone drzewo, szybko rośnie i po 10 latach dorasta do 3 m. Posiada smukły i wąski pokrój. Igły świerka serbskiego są krótkie (ok. 2 cm. długości), ale dość szerokie, niekłujące, zielone z dwoma biało-srebrnymi paskami od spodu. Szyszki bardzo długie, do 40 cm., jajowate, sprzed dojrzeniem koloru fioletowego, następnie zmieniają barwę na brązową. Są zwarte i pokryte żywicą, dojrzewają w sierpniu, pół roku od zapylenia. Świerk serbski dobrze znosi niskie temperatury, susze i zanieczyszczenia powietrza. Nadaje się do cięcia. Najlepiej prezentuje się w pojedynczych nasadzeniach.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne do półcienistego. Gleby żyzne, ciężkie, wapienne.
Rozmnażanie: Z siewu nasion.
Choroby i szkodniki: Choroby grzybowe (brunatnienie igieł świerka, gruzłek świerkowy). Do najczęstszych szkodników należą: ochojnik świerkowo- modrzewiowy, mszyca świerkowa i przędziorek sosnowiec, larwy (świerkowiec większy, zasnuja świerkowa, rudnica mniszka).