Sosna zwyczajna, pospolita (Pinus sylvestris)

Opis: Wysokie, zimozielone drzewo, osiągające 40 m. wys. Korona początkowo stożkowa, z czasem przybiera nieregularny, nieco rozpierzchły kształt. Igły są zebrane po dwie w pęczku, niebiesko-zielone, długości do 7 cm., kłujące i często nieco poskręcane. Kwiaty żeńskie sosny zwyczajnej są początkowo czerwone, w następnym roku przekształcają się w zielone szyszeczki, ale dopiero w kolejnym, a więc drugim roku od zapylenia dojrzewają nasiona i wysypują się ze zdrewniałej, brązowej szyszki. Kwitnie późną wiosną (V-IV). Sosna zwyczajna ogałaca się z gałęzi dolnych i ze względu na swoje rozmiary, raczej nie nadaje się do małych ogrodów. Najczęstsze drzewo iglaste naszych lasów. Do nasadzeń ogrodowych bardziej nadają się szczepione odmiany. Ciekawostką są jej właściwości lecznicze (odwary z igieł, pączków, szyszek). Ze skamieniałej żywicy tego drzewa tworzą się bursztyny. Odporna na bardzo niskie temperatury, a dzięki długiemu korzeniowi palowemu, również na duże wiatry. Jednak bardzo wrażliwe na zanieczyszczenia powietrza. Na korzeniach żyją grzyby, dostarczające roślinie azotu.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne, gleby piaszczyste, ubogie, nawet żwirowe, lekko wilgotne, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego ( ale i na lekko zasadowym też będzie rosła).
Rozmnażanie: Z siewu nasion. Stosowana też jako podkładka do szczepień zarówno własnych odmian jak i innych gatunków sosen.
Choroby i szkodniki: Sosny maja bardzo wiele wrogów, oto kilka przykładów: chrząszcze (choinek szary, zmróżka sosnowa, sieciech niegłębek) larwy  (osnuja sadzonkowa, krótkostopka sosnowa, pryszczarki, zwójka sosnóweczka, wałczyki, korodówka pniówka, szyszeń pospolity, szeliniak sosnowy), mszyce (mszyca sosnówka, miodownica sosnowa), osnuja gwiaździsta, miedziak sosnowy. Choroby to: grzybowe (rdza wejmutkowa, rdza pęcherzykowata igieł sosny, osutka sosny, zamieranie pędów i wierzchołków sosen.), raki drzewne sosny, opieńka ciemna wywołująca np. Armilariozę.