Sosna żółta (Pinus ponderosa)

Opis: Wysokie, zimozielone drzewo, dorastające do 50 m., wolno rosnące (po 15. latach 2-3 m. wysokości). Sosna żółta pochodzi z Ameryki Północnej. Kora jasnożółta, z wiekiem zmienia się w czerwonawo-brązową, głęboko bruzdowana i często się łuszczy. Igły bardzo długie (nawet do 25 cm. długości) sztywne, kłujące, ciemnozielone, zebrane po trzy na krótkopędach. Pozostają na drzewie ok. 3-4 lata. Szyszki siedzące, po kila na szczytach pędów, w odcieniu czerwonobrązowym lub żółtobrązowym. Szyszki są dość duże ( dł. do 15 cm.), owalne, po dojrzeniu otwarte, na tarczkach posiadają kłujące wyrostki. Kwitnienie przypada na późną wiosnę (IV), a nasiona dojrzewają po dwóch latach. Bardzo ładna sosna, do pojedynczych nasadzeń. Odporna na mróz i suszę oraz dobrze znosi zanieczyszczenia powietrza.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne, gleby suche, przepuszczalne, piaszczyste a nawet żwirowe, ubogie lub średnio zasobne, kwaśne do obojętnych. Na glebach bardzo żyznych szybko zaczyna chorować.
Rozmnażanie: Z siewu nasion.
Choroby i szkodniki: Sosny żółte maja bardzo wiele wrogów, oto kilka przykładów: chrząszcze (choinek szary, zmróżka sosnowa, sieciech niegłębek) larwy  (osnuja sadzonkowa, krótkostopka sosnowa, pryszczarki, zwójka sosnóweczka, wałczyki, korodówka pniówka, szyszeń pospolity), mszyce (mszyca sosnówka, miodownica sosnowa),  osnuja gwiaździsta, miedziak sosnowy. Choroby to: grzybowe (rdza wejmutkowa, rdza pęcherzykowata igieł sosny, osutka sosny, zamieranie pędów i wierzchołków sosen.), raki drzewne sosny, opieńka ciemna wywołująca np. Armilariozę.