Sosna rumelijska (Pinus peuce)

Opis: Jest to drzewo iglaste dorastające do wysokości 35 m. jednak o powolnym wzroście (rocznie przyrasta 30-60 cm.), zimozielone. Jego ojczyzną są góry Płw. Bałkańskiego. Korona sosny rumelijska jest regularna, o stożkowym pokroju, czasem może przybierać formę krzaczastą. Igły sztywne, szarozielone, ostro zakończone, długości ok. 10 cm., zebrane w kępki po 5 na końcach gałęzi. Igliwie pozostaje na drzewie do 3-5 lat. Szyszki żeńskie początkowo zielone, po dojrzeniu brązowe, duże ( do 15 cm. długości ) pokryte żywicą, zwisające. Nasiona sosny rumelijskiej dojrzewają w październiku następnego roku po kwitnieniu. U dojrzałych szyszek, tarczki szeroko się otwierają. Sosna ta jest odporna na zanieczyszczenia powietrza, suszę i mróz. Najlepiej prezentuje się jako pojedyncze lub grupowe nasadzenie w ogrodach (z powodu wolnego wzrostu też do mniejszych ogrodów) lub parkach.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne oraz cieniste, gleba uboga, kwaśna do obojętnej, lekko wilgotna.
Rozmnażanie: Rozmnażana z siewu nasion lub przez szczepienie.
Choroby i szkodniki: Sosny maja bardzo wiele wrogów, oto kilka przykładów: chrząszcze (choinek szary, zmróżka sosnowa, sieciech niegłębek) larwy  (osnuja sadzonkowa, krótkostopka sosnowa, pryszczarki, zwójka sosnóweczka, wałczyki, korodówka pniówka, szyszeń pospolity), mszyce (mszyca sosnówka, miodownica sosnowa),  osnuja gwiaździsta, miedziak sosnowy. Choroby to: grzybowe (rdza wejmutkowa, rdza pęcherzykowata, osutka sosny, zamieranie pędów i wierzchołków sosen.), raki drzewne sosny, opieńka ciemna wywołująca np. Armilariozę.  Początkowo uważano że ten gatunek jest odporny na rdzę, jednak okazało się, ze również ta roślina może być przez nią atakowana.