Sosna bośniacka (Pinus heldreichii)

Opis: Sosna nazywana też dalmatyńską, pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego i Włoch. Zimozielone drzewo, wolno rosnące o stożkowej, gęstej i regularnej koronie. sosna bośniacka dorasta do 30 m. wysokości i wytwarza pień średnicy do ok. 2 m. Igły ciemnozielone, długie (nawet do 10 cm.), sztywne, kłujące, zebrane w pęczki po dwie. Pozostają na drzewie przez kilka lat. Kwitnienie przypada na późną wiosnę (V-VI). Szyszki kuliste, dł. do 8 cm., zebrane po dwie na szczytach pędów, początkowo niebiesko-purpurowe, dojrzewając zmieniają barwę na brązową. Nasiona dojrzewają ok. 1,5 roku po zapyleniu, czyli w październiku następnego roku. Posiadają skrzydełka i łatwo rozsiewają się przez wiatr.  Jest gatunkiem bardzo odpornym  na mróz.  Przetrzymuje też dobrze okresy suszy. Ze względu na swoje upodobania, sadzona na wydmach nadmorskich. Nadaje się jako pojedyncze nasadzenie do ogrodów i parków.
Rozmnażanie: Rozmnaża się z siewu i przez szczepienie.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko mocno nasłonecznione, gleby wapienne do obojętnych, przepuszczalne, ubogie. Jest odporna na zanieczyszczenia powietrza. Bardzo dobrze znosi przesadzanie!
Choroby i szkodniki: Sosny maja bardzo wiele wrogów, oto kilka przykładów: chrząszcze (choinek szary, zmróżka sosnowa, sieciech niegłębek) larwy  (osnuja sadzonkowa, krótkostopka sosnowa, pryszczarki, zwójka sosnóweczka, wałczyki), mszyce (mszyca sosnówka, miodownica sosnowa),  osnuja gwiaździsta, miedziak sosnowy. Choroby to: grzybowe (rdza wejmutkowa, rdza pęcherzykowata, osutka sosny, zamieranie pędów i wierzchołków sosen.), raki drzewne sosny, opieńka ciemna wywołująca np. Armilariozę.