Sosna Armanda (Pinus armandii)

Opis: Drzewo posiada luźny pokrój i długie gałęzie, jego ojczyzną jest Azja (Chiny, Japonia, Korea, Tajwan). Osiąga wysokość 20-30 m., średnica pnia to ok. 1 m., ale rośnie dość wolno, po 10 latach osiąga ok. 5 m. wysokości. Długie, jasnozielone igły (10-15 cm.) zebrane są w pęczki i luźno zwisają z gałązki. Są bardzo ozdobne. Igły sosny Armanda posiadają specjalną substancję, która spływając z deszczem wsiąka w ziemie i hamuje rozwój jakichkolwiek nasion wokół drzewa. Warto więc mieć tę cechę na uwadze, planując posadzenie tego drzewa. Szyszki brązowo-żółte, długie ok. 15-20 cm. Kwitnie wiosną (IV-V), nasiona dojrzewają jesienią następnego roku. Jest drzewem zimozielonym. Dobrze znosi suszę i niskie temperatury. Ciekawostka jest jej przydatność spożywcza, nasiona mogą być smażone, a z żywic wytwarza się przyprawę waniliową. Do pojedynczych nasadzeń, najlepiej w miejscach słonecznych. Sosna Armanda nadaje się do ogrodów japońskich oraz jako materiał na bonsai.
Rozmnażanie: Rozmnaża się przez wysiew nasion.
Uprawa i pielęgnacja: Wymaga gleb piaszczystych, niezbyt bogatych w składniki odżywcze, o kwaśnym odczynie. Stanowisko powinno być słoneczne, nie lubi cienia.
Choroby i szkodniki: Sosny maja bardzo wiele wrogów, oto kilka przykładów: chrząszcze (choinek szary, zmróżka sosnowa, sieciech niegłębek) larwy  (osnuja sadzonkowa, krótkostopka sosnowa, pryszczarki, zwójka sosnóweczka, wałczyki), mszyce (mszyca sosnówka, miodownica sosnowa),  osnuja gwiaździsta, miedziak sosnowy. Choroby to: grzybowe (rdza wejmutkowa, rdza pęcherzykowata, osutka sosny, zamieranie pędów i wierzchołków sosen.), raki drzewne sosny, opieńka ciemna wywołująca np. Armilariozę.