Mikrobiota syberyjska (Microbiota decussata)

Opis: Niski, rozłożysty krzew o stosunkowo silnym wzroście. W ciągu 10 lat uprawy osiąga ok. 0,3 m wysokości i do 2 m szerokości. Ostatecznie może przekroczyć 0,5 m wysokości i do 3 m szerokości. Pędy rozkładają się dwustronnie, płasko lub lekko ukośnie ku górze, a ich czubki delikatnie przewisają. Ulistnienie mikrobioty syberyjskiej przybiera formę drobnych igiełek i łusek barwy matowozielonej. Na okres zimy przebarwiają się na rudobrązowo (zdarza się, że omyłkowo roślina zostanie uznana za obumarłą, wiosną jej barwa jednak powraca do normalnego stanu). Wiosenne kwiaty mikrobioty są bardzo niepozorne. Jesienią pojawiają się zdrewniałe, brązowe szyszki o średnicy zaledwie 3 mm. Nadaje się jako roślina okrywowa, szczególnie na miejsca cieniste (sadzimy 2 do 3 szt./m kw.).
Uprawa i pielęgnacja: Może rosnąć zarówno na słonecznym jak i cienistym stanowisku. Gleba powinna być lekka, przepuszczalna, wilgotna, najlepiej kwaśna.
Rozmnażanie: Sadzonki zdrewniałe pobieramy od czerwca do lipca i sadzimy w zimnym inspekcie. Zdarza się, że najniższe pędy krzewu ukorzeniają się samoistnie.
Choroby i szkodniki: Zazwyczaj nie sprawiają problemów. Mikrobioty syberyjskiej nie należy sadzić przy ścieżkach, po których spacerują psy, gdyż ich mocz jest dla rośliny bardzo szkodliwy. Również mocz kotów jest niebezpieczny.