Jodła pospolita (Abies alba)

Opis: Bardzo wysokie drzewo, zimozielone, osiągające wymiary 30-50 m. ale rosnące wolno, po 10 latach osiąga zaledwie 2-3 m. Posiada luźny, stożkowy pokrój. Pędy jodły pospolitej są sztywne i wzniesione ku górze, gęsto obrośnięte igłami. Igły są ciemnozielone, a od spodu szare, zaokrąglone na końcach w związku z czym nie kłują. Kora drzewa jasna, gładka, srebrzysto-szara, dopiero u starych drzew się łuszczy. Szyszki umocowane są na gałęziach pionowo i po dojrzeniu, całkowicie rozpadają się na drzewie (nie opadają w całości na ziemię). Kwitnienie przypada na wiosnę (IV-V).  Posiada głęboki system korzeniowy, dzięki czemu jodła pospolita jest odporna na silne wiatry. Jest też stosunkowo odporna na niskie temperatury, ale wiosenne przymrozki mogą ją uszkadzać. Wrażliwa na zanieczyszczenia powietrza.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko półcieniste, a nawet zacienione, gleby przepuszczalne, wilgotne, dość żyzne i próchnicze. Odczyn kwaśny do obojętnego. Wymaga czystego i wilgotnego powietrza.
Rozmnażanie: Rozmnaża się z siewu nasion. Stosowana jest też jako podkładka do szczepienia innych gatunków jodeł np. koreańskiej.
Choroby i szkodniki: Zagrażającymi chorobami są: rak jodły, choroby grzybowe np. osutka zwyczajna jodły. Natomiast szkodniki to: chrząszcz sieciech niegłębek, zmiennik brudny, mszyce.