Jodła nikkońska, nikko (Abies homolepis)

Opis: Szybko rosnące, wysokie drzewo, o stożkowym pokroju, osiąga wysokość 15-20 m. Na wysokość dorasta rocznie nawet 30-40 cm. Jej ojczyzną jest Japonia. W Polsce jodła nikkońska spotykana jest dość rzadko. Kora jest szara i ma tendencje do łuszczenia się. Igły gęsto ułożone na mocno bruzdkowanej gałązce (jedyna jodła posiadająca taką cechę), skierowane do góry, ciemnozielone z dwoma jasnymi paskami woskowego nalotu od spodu, kłujące i sztywne.  Szyszki jodły nikkońskiej są cylindryczne długości ok. 8 cm., młode w kolorze fioletowym z czasem brązowieją, gładkie. Jest to gatunek wytrzymały na mróz, okresową suszę i odporny na zanieczyszczenia powietrza. Kiedy rośnie w miejscu nasłonecznionym i jako pojedyncze drzewo, długo zachowuje dolne gałęzie.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne i półcień, gleby wilgotne kwaśne do obojętnych, nie znosi zasadowych
Rozmnażanie: Rozmnażanie z siewu nasion.
Choroby i szkodniki: Choroby to: rak jodły, choroby grzybowe np. osutka zwyczajna jodły, natomiast zagrażającymi szkodnikami są: chrząszcze (sieciech niegłębek, zmiennik brudny).
include(“iglaki-drzewa.inc”);