Daglezja zielona, Jedlica (Pseudotsuga menziesii)

Opis: Szybko rosnące, zimozielone drzewo iglaste, należące do najwyższych na świecie, ale w Polsce daglezja zielona dorasta do 30- 40 m (po 10 latach osiąga 4- 5 m. wysokości). Średnica pnia ok. 1,5- 2 m. Długowieczne, żyje nawet kilkaset lat. Wyglądem bardzo przypomina znane drzewa iglaste jak choiny czy jodły. Igły długości 2- 3 cm., jasno-zielone, pachnące, od spodu z woskowatym nalotem. Kwiatostany w kształcie szyszeczek,  pomarańczowe i żółto- czerwone (męskie i żeńskie) pojawiają się wiosną (IV- V). Szyszki długości do 10 cm., dość oryginale, łuski trójzębne, odstające i wywinięte do góry, dojrzewają jesienią (IX- X). Młode szyszki są zielone, następnie brązowieją. Niezbyt odporna na zanieczyszczenia miejskie. Dobrze znosi przesadzanie. W Polsce jest też uprawiana jej odmiana daglezja sina, różniąca się od zielonej niebieskawym odcieniem igieł i wolniejszym wzrostem. Drewno daglezji zielonej jest bardzo cenionym materiałem w stolarstwie i meblarstwie. Gatunek odporny na mróz, jedynie wiosenne przymrozki mogą uszkadzać młode przyrosty.
Uprawa i pielęgnacja: Gleby gliniasto- piaszczyste, żyzne i wilgotne, ale nie podmokłe, stanowisko słoneczne i półcieniste.
Rozmnażanie: Rozmnaża się z nasion.
Choroby i szkodniki: Odporny na choroby grzybowe.
include(“iglaki-drzewa.inc”);