Wawrzynek główkowy (Daphne cneorum)

Opis: Wawrzynki uprawia się dla wysypu pachnących, różowych, białych lub żółtych kwiatów, które pojawiają się od zimy do wczesnego lata. D. cneorum to niski, zimozielony, wolno rosnący krzew o pokładających się pędach, który doskonale sprawdzi się na dużych skalniakach, niskich skarpach lub na wzniesionych klombach. Ma wonne, jasno- do ciemnoróżowych kwiaty z purpurowymi rurkami, zebrane w główkowate, szczytowe kwiatostany po 5-20 sztuk. Zakwitają od maja do czerwca; rośliny powtarzają słabsze już kwitnienie w lipcu-sierpniu. Liście gęsto porastające długie pędy są skórzaste, owalne, długości do 2 cm, ciemnozielone, od spodu szarawe. Wawrzynek główkowy rośnie w kraju na nielicznych już stanowiskach. Krzewinka po 5 latach dorasta do wysokości 10-50 cm, rozrasta się do 75 cm szerokości.

Uprawa i pielęgnacja: Roślina ciepło- i światłolubna, potrzebuje przepuszczalnej, niezbyt żyznej, zasadowej i wilgotnej gleby. Unikać należy przesadzania roślin już dobrze zakorzenionych. Wawrzynki są krótkowiecznymi krzewami i po kilku latach zwykle zaczynają obumierać.

Rozmnażanie: Trudne, bo długotrwałe przez odkłady. Łatwiejsze przez sadzonki zielne pod koniec lata. Możliwe przez wysiew nasion stratyfikowanych zaraz po zbiorze.

Szkodniki i choroby: Podatne są na wirusy powodujące plamistość liści i szarą pleśń. Atakują je mszyce, gąsienice i larwy minujące liście.