Tawlina jarzębolistna (Sorbaria sorbifolia) ‘Sem’

Opis: Synonimy – Spiraea sorbifolia. Inne nazwy – tawlina jarzębinowa, sorbaria jarzębinowa, tawulec jarzębolistny. Gatunek jest zrzucającym liście, mrozoodpornym krzewem o kulistym pokroju. Dorasta ostatecznie do 2,5 m wysokości. Odmiana ‘Sem’ jest bardziej zwarta i niższa, po 5 latach osiąga 1 m wysokości. Łodygi sztywne, grube, u młodych przyrostów czerwone, drewnieją w dolnej części pędów. Niezwykle dekoracyjne liście o zmiennej barwie i wiechy długich do 25 cm kwiatostanów złożone z drobnych, białych kwiatów to najważniejsze atuty tawlin jarzębolistnych. Zakwitają od czerwca do sierpnia. Liście podwójnie piłkowane składają się z 13-25 listków i mają ok. 30 cm długości. Młode mają różowopomarańczową barwę, która u starszych przechodzi w kolor zielony, a później  żółty. Zastosowanie w parkach, terenach zieleni i dużych ogrodach. Karłowata odmiana tawliny ‘Sem’ nadaje się do mniejszych ogrodów. Wypuszcza liście wcześnie, już w marcu i może być stosowana do okrywania nieestetycznych miejsc w ogrodzie.

Uprawa i pielęgnacja: Tawliny ‘Sem’  lubią słoneczne stanowiska, dobrze rosną w każdej głębokiej, żyznej i wilgotnej glebie. Sadzimy ją wczesną wiosną zanim rozwiną się pąki lub jesienią po opadnięciu liści. Tawlina rozrasta się szeroko i dlatego konieczne jest coroczne usuwanie odrostów na poziomie gruntu. Zimą wycina się u starszych okazów stare pędy, a pozostałe przycina do wysokości żywej tkanki. Mrozoodporność odmiany dobra, sprawdzona w temperaturze do -20 st. C. Jest wytrzymała na suszę.

Rozmnażanie: Rozmnaża się je przez sadzonki zielne lub korzeniowe późnym latem. Także przez podział odrostów.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.