Surmia zwyczajna (Catalpa bignonioides)

Opis: inna nazwa – katalpa zwyczajna, surmia bignoniowa. Drzewa pochodzące z Ameryki Płn. zwracają uwagę dużymi liśćmi i kształtnymi, okrągłymi koronami. Liście są duże, długości 30 cm i szerokości 20 cm, intensywnie zielone, sercowatego kształtu. Pojawiają się na początku lata. W czerwcu-lipcu ozdabiają drzewo wiechy złożone z dużych, białych, w środku żółto-purpurowo nakrapianych kwiatów. Z nich rozwijają się pęki torebek łuszczyn o długości ok. 30 cm. Utrzymują się na drzewie przez zimę w postaci czarnych owoców. Surmia zwyczajna ma krótki pień i po 25 latach osiąga wysokość 10 m, szerokość 8 m. Ostatecznie dorasta do 15 m. To atrakcyjne z pokroju, liści i owoców drzewo sadzi się w dużych ogrodach i parkach. Do małych ogrodów polecane są jej odmiany jak 'Aurea’ lub 'Nana’. Toleruje trudne, miejskie warunki.

Uprawa i pielęgnacja: Z uwagi na duże, ciężkie liście surmie zwyczajne muszą być często ogławiane, przycinane lub podpierane. Mogą rosnąć na każdej nawet gliniastej glebie, ale najbardziej odpowiadają jej żyzne, przepuszczalne, utrzymujące wilgoć. Stanowisko powinno być słoneczne. Nie są one w młodym wieku odporne na mróz, dlatego też należy je dokładnie przed zimą zabezpieczać.

Rozmnażanie: Przez wysiew nasion gatunków na zewnątrz lub przez sadzonki zielne czy półzdrewniałe w połowie lata. Także przez okulizację.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.