Śnieguliczka biała (Symphoricarpos albus)

Opis: Śnieguliczki białe są odpornymi na mróz krzewami o ładnym pokroju i zdobiących je owocach. Jagody te barwy białej, różowej lub czerwonawej są niejadalne, dojrzewają w połowie jesieni i utrzymują się czasami przez całą zimę. Kwiaty są małe, niepozorne lecz miododajne, chętnie odwiedzane przez pszczoły (dostarczają pożytku przez całe lato). Kwitną od czerwca do września, są barwy różowobiałej. Liście S. albus ma naprzeciwległe, jajowate, całobrzegie. Owoce są kuliste, białe, dość duże, gąbczaste. Lubiane są przez ptaki i dzieci (rozgniatane pękają z trzaskiem). Krzew o gałęziach prosto wzniesionych dorasta do 2 m wysokości. Stosować go można na  żywopłoty, sadzić na skarpach lub w dużych ogrodach naturalistycznych.

Uprawa i pielęgnacja: Jest szczególnie niewybrednym krzewem i może rosnąć nawet w bardzo złych warunkach bo znosi zanieczyszczenie powietrza, odporny jest na mróz i suszę, toleruje nawet silny cień pod koronami drzew, glebę suchą, piaszczystą lub kamienistą. Wczesną wiosną należy prześwietlić zagęszczone rośliny i usunąć niechciane odrosty.

Rozmnażanie: Wiosną lub jesienią można oddzielić ukorzenione odrosty bo pędy śnieguliczki białej pokładając się na ziemi łatwo się zakorzeniają. Jesienią można rozmnażać je przez sadzonki zdrewniałe.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.