Różanecznik katawbijski (Rhododendron catawbiense) 'Dr H.C. Dresselhuys’

Opis: Odmiana z 1920r. Jest szybko rosnącym, dużym, dość zwartym krzewem, dorasta do ok. 2- 3 m. wys. i 2 m. szer. Kwiaty różanecznika 'Dr H.C. Dresselhuys’ są różowofioletowe, z jaśniejszym (prawie białym) zabarwieniem w środkowej części płatków, zebrane po kilkanaście w kulisty kwiatostan. Górny płatek w każdym kwiecie posiada wzór w postaci drobnych kropek w ciemniejszym kolorze. Jasne pylniki osadzone na długich, różowych pręcikach. Kwitnie w miesiącach maj- czerwiec. Liście duże i intensywnie zielone, pozostające na roślinie również przez okres zimy. Liście osadzone zaraz pod kwiatami, tworzą dla nich piękne tło. Ze względu na znaczne rozmiary różanecznika 'Dr H.C. Dresselhuys’, poleca się go do dużych ogrodów lub nasadzeń miejskich. Jedna z bardziej odpornych na mróz odmian wielkokwiatowych (do ok. – 28 st. C)
Uprawa i pielęgnacja: Najważniejsze w uprawie różaneczników jest podłoże, które powinno próchnicze, wilgotne (ale nie mokre !) i mieć odczyn kwaśny, o pH ok. 4-5. Ponieważ posiadają płytki i delikatny system korzeniowy, łatwo mogą zostać uszkodzone podczas prac ogrodniczych. Ta cecha powoduje również podatność na przesuszenie, dlatego ważnym zabiegiem jest ściółkowanie podłoża materiałem o odczynie kwaśnym np. korą z drzew iglastych. Na poprawę odporności, dobry wzrost i rozwój rośliny wpływa tez dodanie do gleby szczepionki mikoryzowej. Różaneczniki nie najlepiej znoszą cięcie, więc należy ograniczyć się do cięcia sanitarnego lub odmładzajacego. Należy również stosować nawożenie grupą nawozów przeznaczonych dla różaneczników. Preferują miejsca cieniste lub półcieniste.
Rozmnażanie: W przypadku różaneczników rozmnażanie jest dość trudne. Można pokusić się o próbę rozmnożenia rośliny przez sadzonki pędowe lub odkłady. W szkółkach rozmnaża się je również przez szczepienie.
Choroby i szkodniki: Różanecznikom mogą zagrażać przede wszystkim choroby grzybowe, takie jak fytoftoroza, nekroza różanecznika, zaraza wierzchołkowa pędów, mączniak prawdziwy) i choroby fizjologiczne np. z powodu zasolenia, przelania, złego odczynu gleby, braku wody lub braku składników mineralnych (np. chlorozy, zwijanie liści) gleby oraz szkodniki (np. kibitnik azaliaczek, mączlik różanecznikowy, opuchlak truskawkowiec).