Róża parkowa (Rosa) ‘Crown Princess Margaretta’

Kategoria: Drzewa i krzewy liściaste,Pnącza,Róże,Sezonowe – Autor: Gosia2501 – 16/06/2011

Opis: Syn. ‘AUSwinter’, ‘P/17a/91 (Austin)’. Róża angielska typu Climber, traktowana również jako parkowa, hodowli Davida Austina z 1991 roku. Pochodzenie: Seedling x Abraham Darby ®. Kwiaty bardzo pełne o śr. ok. 10- 11 cm, w kolorze morelowym, osadzone pojedynczo lub po kilka na pędzie. Zapach intensywny, owocowy. Kwitnie nieprzerwanie od VI do późnej jesieni. Liście róży parkowej ‘Crown Princess Margaretta’ są ciemnozielone, błyszczące. Krzew o pokroju krzaczastym, wzniosłym, w długimi pędami, dorastający do 1,20- 1,85 m (a w dogodnych warunkach, jeśli nie przemarznie do 2,5 m) wysokości.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko półcieniste, słoneczne (należy jednak unikać sadzenia przy południowych ścianach gdyż może to doprowadzić do przegrzania rośliny), dobrze przewietrzane, umożliwiające szybkie obsychanie rośliny. Gleba głęboko uprawiona i nie zbita, próchniczna, piaszczysto gliniasta. Bardzo lekką glebę dobrze jest wzbogacić dodatkiem kompostu lub dobrze rozłożonym obornikiem, natomiast ciężką połączyć z piaskiem lub kompostem. Odczyn gleby dla róży ‘Crown Princess Margaretta’ powinien mieć wartość pH między 6,5 a 7,5. Glebę zasadową należy lekko zakwasić dodając do podłoża nieodkwaszonego torfu wysokiego, natomiast kwaśną odkwasić za pomocą nawozów wapniowych. W okresie suszy trzeba różę regularnie nawadniać nie mocząc przy tym liści. Najlepiej podlewać w godzinach porannych, lepiej unikać pozostawiania rośliny na noc z mokrymi liśćmi. Róża parkowa ‘Crown Princess Margaretta’ by móc obicie kwitnąć wymaga nawożenia na wiosnę dobrze rozłożonym obornikiem, kompostem (pod warunkiem, że w poprzednim sezonie nie wyrzucaliśmy na niego opadłych liści róż), lub nawozami mineralnymi, zawsze zgodnie z instrukcją na opakowaniu. W celu pobudzenia do obfitego kwitnienia zaleca się usuwanie przekwitłych kwiatostanów. Zaleca się ściółkowanie grubą warstwą kompostu, słomą, przekompostowanymi trocinami lub przekompostowaną korą drzew iglastych. Zaleca się kopczykowanie podstawy pędów na zimę do wysokości 20- 30 cm ziemią ogrodową lub rozłożonym kompostem. W zimniejszych rejonach kraju dodatkowo trzeba okryć pędy róży gałęziami świerku, jodły lub agrowłókniną. Wiosną w celu rozkrzewienia i pobudzenia do obfitego kwitnienia różę należy skrócić mniej więcej do połowy wysokości. Cienkie oraz bardzo stare pędy należy wyciąć tuż przy podstawie. Po takim zabiegu roślina sama się odmłodzi.
Rozmnażanie: Przez sadzonkowanie lub okulizację.
Choroby i szkodniki: Odporna na czarną plamistość, rdzę i szarą pleśń. Róże mogą być atakowane przez choroby: czarną plamistość liści, mączniak prawdziwy, rdzę róży, mączniak rzekomy, pierścieniową plamistość liści, szarą pleśń oraz szkodniki: mszyce, przędziorki, bruzdownicę pędówkę. Dlatego zaleca się wybieranie do ogrodu zdrowych, odpornych odmian i zapewnienie im odpowiednich warunków wzrostu.
Zastosowanie: Doskonała do sadzenia jako soliter na trawniku, w grupach, na rabaty mieszane z bylinami, na żywopłoty. Może też być stosowana jako niska pnąca sadzona w obelisku, do ogrodów w stylu romantycznym.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment