Róża parkowa (Rosa) ‘Aicha’

Opis: Róża parkowa, Hybrid Spinossima, wyhodowana przez Valdemara Petersena w 1966 w Danii. Pochodzenie: ‘Souvenir de Jacques Verschuren’ × ‘Guldtop’. Posiada średniej wielkości, półpełne, ciepło- żółte kwiaty o średnicy około 5- 7 cm ze złoto- czerwonymi pręcikami, składające się z około 5-10 płatków. W miarę przekwitania bledną do kremowo białych. Okres kwitnienia róży parkowej ‘Aicha’ przypada na koniec maja i trwa do czerwca, później słabo powtarza kwitnienie. Nieusuwanie przekwitniętych kwiatów sprzyja zawiązywaniu niewielkich czarnych owoców. Wydziela intensywny zapach. Liście róży ‘Aicha’ są niewielkie w jasnozielonym kolorze. Krzew jest dość zwarty z mocno rozgałęzionymi pędami. Roślina osiąga wysokość do około 2 m, szerokość do około 1,5 m. Jest w pełni mrozoodporna, wytrzymuje temperatury do -32°C. Doskonale znosi zanieczyszczenia samochodowe przy ruchliwych ulicach.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowisko słoneczne (należy jednak unikać sadzenia przy południowych ścianach gdyż może to doprowadzić do przegrzania rośliny), dobrze przewietrzane, umożliwiające szybkie obsychanie rośliny. Gleba głęboko uprawiona i nie zbita, próchniczna, piaszczysto gliniasta. Bardzo lekką glebę dobrze jest wzbogacić dodatkiem kompostu lub dobrze rozłożonym obornikiem, natomiast ciężką połączyć z piaskiem lub kompostem. Odczyn gleby powinien mieć wartość pH między 6,5 a 7,5. Glebę zasadową należy lekko zakwasić dodając do podłoża nieodkwaszonego torfu wysokiego, natomiast kwaśną odkwasić za pomocą nawozów wapniowych. W okresie suszy trzeba różę parkową ‘Aicha’ regularnie nawadniać nie mocząc przy tym liści. Najlepiej podlewać w godzinach porannych, lepiej unikać pozostawiania rośliny na noc z mokrymi liśćmi. Róża by móc obicie kwitnąć wymaga nawożenia na wiosnę dobrze rozłożonym obornikiem, kompostem (pod warunkiem, że w poprzednim sezonie nie wyrzucaliśmy na niego opadłych liści róż), lub nawozami mineralnymi, zawsze zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Zaleca się ściółkowanie grubą warstwą kompostu, słomą, przekompostowanymi trocinami lub przekompostowaną korą drzew iglastych. Zaleca się kopczykowanie podstawy pędów na zimę do wysokości 20- 30 cm ziemią ogrodową lub rozłożonym kompostem. W zimniejszych rejonach kraju dodatkowo trzeba okryć pędy róży gałęziami świerku, jodły lub agrowłókniną. Wiosną w celu rozkrzewienia i pobudzenia do obfitego kwitnienia różę należy skrócić mniej więcej do połowy wysokości. Cienkie oraz bardzo stare pędy należy wyciąć tuż przy podstawie. Po takim zabiegu roślina sama się odmłodzi.
Rozmnażanie: Przez sadzonkowanie lub okulizację.
Choroby i szkodniki: Róże mogą być atakowane przez choroby: czarną plamistość liści, mączniak prawdziwy, rdzę róży, mączniak rzekomy, pierścieniową plamistość liści, szarą pleśń oraz szkodniki: mszyce, przędziorki, bruzdownicę pędówkę. Dlatego zaleca się wybieranie do ogrodu zdrowych, odpornych odmian i zapewnienie im odpowiednich warunków wzrostu.
Zastosowanie: Idealna jako soliter na trawniku, do sadzenia w grupach i na żywopłot, do nasadzeń miejskich.