Pieris japoński (Pieris japonica) ‘Purity’

Opis: Ten zimozielony krzew z rodziny wrzosowatych pochodzi z Japonii; nadaje się do uprawy na kwaśnych glebach. Pieris japoński ‘Purity’ jest zwartym w pokroju krzewem, po 5 latach osiąga wysokość i szerokość 60 cm. Ostatecznie dorasta do wysokości 3 m. Liście ma błyszczące, zielone, owalne do lancetowatych długości 6 cm. Gdy zaczynają się rozwijać są brunatnoczerwonawe i bardziej błyszczące. Odmiana ‘Purity’ jest krzewem zwartym i gęstym. Liczne dzwonkowate, białe kwiaty, zebrane są w lekko opadające wiechy o długości do 12 cm. Pojawiają się w kwietniu-maju. Brązowe przyrosty, ozdobne pąki kwiatowe czynią z z tej odmiany niezwykle atrakcyjną roślinę do założeń ogrodowych z roślinami kwasolubnymi: różanecznikami, azaliami, wrzosami i iglakami, zwłaszcza w ogrodach wzorowanych na japońskich. Uprawa zalecana w zachodnich rejonach Polski.

Uprawa i pielęgnacja: Krzew długowieczny, zimotrwały choć w czasie bardzo surowej zimy jego pędy mogą ulec uszkodzeniu lub całkowitemu przemarznięciu. Bardziej niż różaneczniki odporny na suszę i bliskość korzeni drzew. Pieris japoński ‘Purity’ wymaga gleb kwaśnych (pH 4,5-5,5), bogatych w substancje organiczne i słonecznego, osłoniętego stanowiska. Przekwitłe kwiaty należy usuwać aby pobudzić rozwój nowych pąków. Późnym latem usuwamy suche gałęzie przemarzniętych roślin. Przed nadejściem zimy należy rośliny solidnie podlać. W okresie silnych mrozów krzewy okrywamy szczelnie włókniną. W sezonie podłoże pokrywamy pokruszoną korą lub trocinami.

Rozmnażanie: Przez półzdrewniałe sadzonki pobierane późnym latem, lub przez odkłady gałęzi przysypanych jesienią.

Szkodniki i choroby: W czasie wilgotnej pogody może wystąpić plamistość liści.