Morwa biała (Morus alba)

Opis: Drzewo pochodzące z Chin, dorastające do wysokości ok. 15 m. i tworzące kulistą koronę. Liście zielone, kształty zmienne, ale na ogół jajowate i niepodzielne lub lekko wcięte, o piłkowanych brzegach, jesienią przebarwiają się na żółto i są zrzucane na zimę. Liście służą za pokarm jedwabnikom. Kwiaty morwy białej są zielonkawe, w formie kotków pojawiają się na początku maja. Rośliny wytarzają jadalne owoce (podobne do jeżyny), podłużne (dł. ok. 2 cm.), kremowobiałe lub różowawoczerwone, dojrzewają w lipcu. Są słodkie jednak mniej smaczne, niż morwy czarnej. Drzewo tworzy dużo odrostów korzeniowych i dobrze znosi cięcie. Z tego powodu nadaje się zarówno jako pojedyncze nasadzenie, dające owoce, jak i na cięte żywopłoty (jednak wtedy nie owocuje). Roślina lecznicza (różne części wykorzystywane przy chorobach cukrzycowych). Morwa białą jest rednio wytrzymała na niskie temperatury.
Rozmnażanie: Z odrostów korzeniowych lub siewu nasion.
Uprawa i pielęgnacja: Stanowiska słoneczne i ciepłe. Gleby lekkie, żyzne, piaszczyste, lekko wilgotne lub suche, o odczynie obojętnym.
Choroby i szkodniki: Rzadko atakowana przez choroby i szkodniki.