Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) 'Purpureus Variegatus’

Opis: Ketmia syryjska to pochodzący z tropików, wrażliwy na mróz, niewielki krzew o wzniesionym pokroju i opadających na zimę liściach. W gruncie może być uprawiany głównie w Polsce zachodniej na osłoniętym, ciepłym stanowisku. Odmiana 'Purpureus Variegatus’ jest niższa niż gatunek, dorasta do wysokości 1,5-2 m. Krzew niezwykle dekoracyjny o zielonych, trójklapowych, ząbkowanych liściach z szerokim, białokremowym obrzeżeniem. Rozwijają się dopiero późną wiosną. Cechą szczególną tej odmiany są brązowo-purpurowe kwiaty, które jedynie częściowo się otwierają ale nigdy do końca. Czasami wręcz opadają w fazie pąka. Pojawiają się na krzewie w czerwcu-wrześniu. Pomimo braku wyraźnego kwitnienia, dla nader ozdobnych liści warto go mieć w ogrodzie. Można też hibiskusa z powodzeniem uprawiać w obszernym pojemniku na tarasie lub balkonie.

Uprawa i pielęgnacja: Mrozoodporność pstrych odmian jest mniejsza niż roślin o zielonych liściach. Wiosenne przymrozki łatwo mogą uszkodzić delikatne, późno rozwijające się pąki. Stanowisko powinno być ciepłe, osłonięte, koniecznie słoneczne, najlepiej pod ścianą domu. Gleba obojętna lub lekko kwaśna, przepuszczalna, wilgotna. Należy stosować ogławianie rośliny aby przedłużyć kwitnienie. Ketmia ta regularnie podlewana i nawożona szybko zaprezentuje swoje walory, wyrazisty rysunek ozdobnych liści i kontrastowo zabarwione, ciemne pąki kwiatowe. Ważnym zabiegiem jest coroczne, wiosenne przycinanie pędów. Najlepiej pozostawić na pędzie 2-3 pąki, a wtedy latem otrzymamy  zwarty pokrój krzewu.

Rozmnażanie: Ketmie 'Purpureus Variegatus’ rozmnażane z nasion mogą nie powtórzyć cech rośliny matecznej. Odmiany mnoży się z sadzonek zielnych wczesnym latem.

Szkodniki i choroby: Hibiskusy atakowane są przez mszyce. Krzewy uprawiane w pojemnikach, nadmiernie podlewane mogą zapadać na choroby grzybowe korzeni.