Jemioła pospolita (Viscum album)

Kategoria: Drzewa i krzewy liściaste,Zimozielone,Zioła – Autor: Herbi – 09/01/2010

Opis: Ten nieduży, zimozielony krzew z rodziny gazewnikowatych należy do półpasożytów drzew liściastych, topoli, wierzb, grusz, jabłoni, a także jodeł i sosen. Jemioła ma symetrycznie rozłożone, widełkowato rozgałęzione pędy koloru oliwkowozielonego. Skórzaste, grube liście są bladozielone, wąskie, jajowate o długości do 10 cm. Średnica utworzonej kuli jemioły wynosi od 30 do 80 cm. Kwitnie w lutym-marcu. Kwiaty męskie i żeńskie, żółtozielone, wyrastają na dwóch różnych roślinach. Potrzebne są dwie, aby zawiązały się podobne do pereł kuliste, białej lub żółtawej barwy, owoce. Pozostają one na roślinie od jesieni do połowy zimy. W wielu kulturach uważano jemiołę za roślinę o szczególnej mocy. Do dziś przetrwała tradycja wieszania jej w domach, w okresie świąt Bożego Narodzenia, co przynieść ma szczęście, zdrowie, a zabezpieczyć domowników przed urokami i zniszczyć wszelkie zło. Ziele V. album wykorzystuje się w fitoterapii lecz stosować ją można tylko pod nadzorem lekarza bowiem jest rośliną trującą. Owoce są pożywieniem dla ptaków, m.in. dla jemiołuszki.

Uprawa i pielęgnacja: Nasza rodzima jemioła pospolita jest łatwa w uprawie lecz owocować zaczyna dopiero po 7 latach. Liczba powstałych rozgałęzień pędowych wskazuje na wiek rośliny. Nie wymaga przycinania.

Rozmnażanie: Jej dojrzałe nibyjagody wsuwamy w szczeliny kory, dojrzałego, zdrowego drzewa, na gałęzi o średnicy minimum 10 cm, znajdującej się na wysokości co najmniej 1,5 m. Wybierać należy drzewo takie samo co gospodarz rośliny macierzystej. Roślina kiełkuje w temperaturze powyżej 10 st. C, wypuszczając pęd, który zakorzenia się w żywicielu. W następnym roku wypuszcza pierwsze liście.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment