Buk zwyczajny (Fagus sylvatica)

Opis: Drzewo dorastające do ok. 40 cm, pień średnicy do 2 m. Posiada gęstą, rozłożystą koronę,  jeśli rośnie samotnie, tworzy wysoki pień, bez bocznych gałęzi. Kora jasnoszara i gładka, konary grube i mocne. Liście buka zwyczajnego są długości do 10 cm., eliptyczne, gładkie, ciemnozielone, błyszczące, spodnia strona jaśniejsza i matowa. Zarówno młode pędy jak rozwijające się nowe listki gęsto owłosione. Jesienią pięknie się przebarwia na kolory złote, pomarańczowe i czerwono-pomarańczowe, następnie zrzuca liście na zimę. Zakwita wiosną (IV-V), kwiaty drobne, niepozorne. Drzewo średnio mrozoodporne, wiosenne przymrozki mogą je uszkadzać. Jest wrażliwy na suszę i średnio odporny na zanieczyszczenia miejskie.
Rozmnażanie: Siew nasion.
Uprawa i pielęgnacja: Buk zwyczajny lubi gleby żyzne, próchnicze,  przewiewne, wilgotne, o odczynie obojętnym do zasadowego (wapienne). Stanowisko półcieniste do cienistego. Lubi wilgotne powietrze.
Choroby i szkodniki: Najczęstsze choroby: grzybowe (Phytophthora citricola- fytoftoroza, plamistości i brunatnienia to grzyby: Colletotrichum, Phoma, Nectria, Phomopsis), rak gruzełkowy drzew liściastych. Szkodnikami, jakie mogą atakować drzewa są: mszyce (zdobniczka bukowa), gąsiennice (niedolotnik bukowczyk) pilśniowiec janowcowy, szpeciel pilśniowiec, garnusznica bukowa, pryszczarek bukowiak.