Berberys Juliany (Berberis julianae)

Opis: Bardzo ciekawy berberys, który niestety jest rzadko sadzony w ogrodach ze względu na swoje rozmiary i kolczaste pędy. Ten gatunek berberysa pochodzi z Chin. Należy do rodziny berberysowatych (Berberidaceae). Jest zimozielony, ma wyprostowany pokrój. Łodygi wystają gęsto osiągając 2 metry wysokości. Liście o długości około 5 cm, są skórzaste, zielone z małymi kolcami na brzegu. Kwiaty wyrastają w pęczkach, są żółte i pojawiają się w kwietniu. Owoce są fioletowe z białym nalotem, ułożone są wzdłuż pędów. Nadają berberysowi atrakcyjnego wyglądu.
Uprawa i pielęgnacja: Berberysa Juliany najlepiej uprawiać w miejscach słonecznych, osłoniętych od zimnych wiatrów szczególnie zimą. Lubi ciepłe zagajniki, rabaty otoczone murem czy zabudowaniami. Co do gleby nie jest wybredny, jednak warto, by podłoże było wilgotne w okresie wiosna-jesień. Jesienią i zimą jednak nie lubi miejsc z zalegająca wodą w podłożu (Musi być dobrze zdrenowane). Odczyn gleby dla tego gatunku może być od pH 5.5 do 6.5. Wiosną warto krzew zasilić nawozem z większa dawka azotu, by wspomóc rozwój liści. Od sierpnia do października można stosować nawóz jesienny, by nasz berberys lepiej przezimował. Gdy mamy suche, wietrzne i zimne zimy może się zdarzyć, że berberys Juliany może podmarzać, gdy rośnie na otwartej przestrzeni. Jest odporny na cięcie, więc śmiało można go wtedy przyciąć. Zregeneruje się.
Rozmnażanie: Pojedyncze okazy z powodzeniem można rozmnażać przez odkłady w ciągu sezonu przyginając pęd do ziemi i przysypując go podłożem. Warto też pobierać sadzonki w lipcu z pędów półzdrewniałych. Ukorzeniają się w piaszczystym podłożu po kilku tygodniach.
Choroby i szkodniki: Jest jednym z odporniejszych berberysów. Czasem jednak może pojawić się mączniak prawdziwy w deszczowe, ciepłe i wilgotne lata. Rdza, gdy w pobliżu występują zboża albo plamistość liści.