Żywokost lekarski (Symphytum officinale)

Opis: Żywokost należy do rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). W Polsce jest rośliną pospolitą występującą na terenie całego kraju na łąkach, nieużytkach. Korzeń żywokostu jest długi (do 30 cm), pionowy, ma czarnofioletowy odcień. Łodygi ma kanciaste, wzniesione, dorastające nawet do 100 cm przy sprzyjających warunkach siedliskowych. Łodyga jest owłosiona i pusta w środku. Liście ułożone są skrętolegle, są duże, o podłużnym lancetowatym kształcie, całobrzegie. Liście również są owłosione. Żywokost wydaje fioletowo-purpurowe kwiaty, zebrane w zwisający kwiatostan. Kielich jest trwały. Korona ma dzwonkowaty kształt. Wytwarza 5 pręcików, które są przyrośnięte nitkami do korony. Owocami są rozłupnie, rozpadające się na 4 części. Kwitnie od maja do czerwca. Jest rośliną miododajną. Korzeń jest trujący. Znajduje zastosowanie w kosmetyce, medycynie i kompozycjach ogrodowych w stylu naturalistycznym.
Uprawa i pielęgnacja: Żywokost lekarski wymaga słonecznych stanowisk, ale czasem można go dostrzec w półcieniu. Preferuje mokre, żyzne gleby. Zadowala się odczynem obojętnym gleby, pomimo że lubi wilgoć dość dobrze znosi okresowe susze. Jest ekspansywny. Jest rośliną która akumuluje potas w glebie więc nie trzeba go nawozić. Jest odporny na mrozy. Przez większość uznawany jest za chwast.
Rozmnażanie: Rozmnaża się go za pomocą wysiewania nasion oraz poprzez robienie sadzonek korzeniowych.
Choroby i szkodniki: Jest rzadko atakowany.