Wierzbówka kiprzyca (Chamerion angustifolium)

Opis: W innej klasyfikacji – wierzbownica kiprzyca (Epilobium angustifolium). Kiprzyca to pospolita w naszym kraju roślina z rodziny wiesiołkowatych. Jest byliną o długim, rozgałęzionym kłączu i białoróżowych rozłogach. Liście duże, lancetowate do eliptycznych o długości 15 cm i szerokości 2,5 cm, z wyraźnym unerwieniem pod spodem. Kwiaty różowopurpurowe o średnicy 2-3 cm. Zakwitają stopniowo od dołu ku górze łodygi, w czerwcu-sierpniu. Kwiatostany ujęte są w charakterystyczne, szczytowe grono. Owocem jest torebka, która po dojrzeniu  otwiera się i wysypuje nasiona z puchem. Roślina dość ekspansywna nadaje się do sadzenia w ogrodach naturalnych, typu „dzika łąka”. Na wierzbówkę kiprzycę pożar działa stymulująco, dlatego często spotkać je można pogorzeliskach. Wysokość rośliny 60- 120 cm.

Uprawa i pielęgnacja: W naturze wierzbówka kiprzyca rośnie na glebach lekkich zasobnych w azot, na polanach, przy brzegu lasu, w rowach i na łąkach. Stanowiska zasiedla słoneczne lub w niewielkim zacienieniu.

Rozmnażanie: Przez podział rośliny wiosną lub po kwitnieniu. Bardzo łatwe przez wysiew nasion wiosną.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak chorób u wierzbówki.