Szczaw zwyczajny (Rumex acetosa)

Opis: Szczaw zwyczajny to gatunek rośliny z rodziny rdestowatych, występuje głównie w strefie klimatu umiarkowanego. Jest wytrzymałą rośliną wieloletnią, która dziko porasta trawiaste łąki, pastwiska i ogrody. Dorasta do wysokości 1 m. Roślina wiosną wytwarza szerokie kępy liści, z których wyrastają wyprostowane łodygi, liście są strzałkowate, nieco mięsiste. Od maja do lipca pojawiają się liczne zielonkawe, małe kwiatki, zebrane w wiechowate kwiatostany na końcach pędów.
Uprawa i pielęgnacja: Najlepsze stanowiska słoneczne do półcienistych, gleby żyzne, próchniczne, zasobne w azot, dostatecznie wilgotne, o odczynie lekko kwaśnym.
Rozmnażanie: Przez wysiew nasion oraz podział 2-3 letnich karp.
Szkodniki i choroby: Uprawie szczawiu może zagrażać mączniak prawdziwy.
Zastosowanie: Wyrazisty smak rośliny sprawił, że szczaw zwyczajny zastosowanie znalazł w kuchni. Świeże liście szczawiu można dodawać do sałatek, zup i sosów. Można go dodawać do zup jarzynowych, omletów, baraniny, wołowiny, sosu do ryby, drobiu i wieprzowiny. Najlepiej używać świeżych, młodych liści szczawiu, które są najdelikatniejsze w smaku. W medycynie wykorzystywane są kwiaty, liście, łodygi oraz korzeń szczawiu. Surowce lecznice szczawiu zawierają kwas szczawiowy i szczawiany, hyperozyd, witaminę C, garbniki i gorycze.

Fot. depositphotos.com