Siwiec żółty (Glaucium flavum)

Opis: Krótkowieczna bylina przeważnie zamierająca po wydaniu nasion pochodząca z basenu Morza Śródziemnego oraz rejony Morza Czarnego. W środowisku naturalnym porasta suche, kamieniste skarpy oraz nieużytki. W pierwszym roku siwiec żółty wytwarza rozety lancetowatych, gęsto owłosionych, silnie powcinanych liści barwy sinozielonej. W drugim roku uprawy pojawiają się mocno rozgałęzione, pokładające się pędy kwiatowe wysokości do 1 metra. Na ich szczycie rozwijają się okazałe żółte lub pomarańczowe kwiaty o delikatnych “papierowych” płatkach. Po zapyleniu zawiązują się strąki wypełnione nasionami. Kwitnienie przypada na późną wiosnę i przeciąga się do pierwszych przymrozków. W Europie siwiec żółty jest cenną rośliną zielarską ponieważ jego sok zawiera glaucynę – alkaloid odpowiedzialny za ograniczenie wydzielania śluzu w płucach oraz hamowanie ataków kaszlu u chorych na astmę. Glaucyna ma także silne właściwości przeciwzapalne.
Uprawa i pielęgnacja: Roślina musi rosnąć w pełnym słońcu na niezbyt żyznym, suchym lub umiarkowanie wilgotnym, dobrze zdrenowanym stanowisku. W czasie zimy należy ją chronić przed zalewaniem, oraz przed silnym słońcem i wysuszającymi wiatrami kiedy gleba pozostaje zamarznięta. Siwiec w naszym klimacie jest rośliną dostatecznie mrozoodporną przy zapewnieniu właściwych warunków uprawy.
Rozmnażanie: Przez jesienny wysiew nasion. Siewki potrzebują jednego roku by zakwitnąć.
Choroby i szkodniki: Silne korzenie są przysmakiem gryzoni. Egzemplarze rosnące na zalewanych zimą stanowiskach są podatne na zgniliznę szyjki korzeniowej.