Piwonia lekarska (Paeonia officinalis)

Opis: Jest gatunkiem europejskim rodem z Francji i Włoch. Liście ma lśniące, jaskrawozielone, szerokości 15 cm, podwójnie trójzębne, podzielone na kilkanaście klap. Łodygi wysokości 40-60 cm. Kwiaty czerwone o pięknym zapachu, średnicy 10 do 14 cm. Kwitną w maju. Nitki pylnikowe są w kolorze czerwonym. Wśród odmian znajdują się kwiaty barwy białej, różowej oraz pełne. Można sadzić je w szpalerach, pojedynczo na trawnikach lub na rabatach wśród innych bylin. Są doskonałe do cięcia.

Uprawa i pielęgnacja: P. officinalis nie jest tak wrażliwa na zawartość wapnia w glebie jak piwonia chińska. Piwonie źle rosną gdy są przesadzane. Powinny pozostać na jednym stanowisku przez wiele lat. Przy sadzeniu do dołka wsypujemy dobrze rozłożony obornik (nigdy świeży) lub dojrzały kompost. Piwonie lekarskie nie lubią przenawożenia azotem co także objawia się słabym kwitnieniem. Nie sadzimy ich w sąsiedztwie płytko korzeniących się drzew lub krzewów. Gleba powinna być piaszczysto-gliniasta, żyzna, z dodatkiem próchnicy i torfu,  przeciętnie wilgotna.

Rozmnażanie: Przez podział w drugiej połowie sierpnia. Wykopujemy karpę i oddzielamy część z co najmniej jednym pąkiem i kilkoma korzeniami. Sadzić je trzeba tak aby pąki były przykryte 3-5 cm warstwą ziemi. Głębiej posadzone piwonie lekarskie mogą słabo kwitnąć przez wiele lat.

Szkodniki i choroby: Roślina może zagniwać na podmokłych stanowiskach. Największym problemem jest więdniecie piwonii. Atakuje je węgorek chryzantemowiec, larwy różnych owadów , szara pleśń, szara plamistość liści i choroby wirusowe.

Więcej informacji: Piwonia – uprawa, sadzeni i pielęgnacja