Piwonia chińska (Paeonia lactiflora)

Opis: To wzniesiona bylina zielna. Ich naturalne stanowiska znajdują się w Chinach i na Syberii. Liście szerokości do 15 cm są przeważnie trójdzielne, na odcinakach eliptyczne lub lancetowate. Łodygi dorastają do wysokości 100 cm. Wyrastają z grubych, wrzecionowatych korzeni. Okazałe, pachnące kwiaty o szerokości od 6 do 12 cm, ze względu na budowę podzielono na: anemonowe, japońskie i pełne. Kwitną w maju-czerwcu. Można sadzić je w szpalerach, pojedynczo na trawnikach lub na rabatach wśród innych bylin. Są doskonałe do cięcia. Wyhodowano tysiące odmian tego gatunku.

Uprawa i pielęgnacja: Piwonie źle rosną, gdy są przesadzane. Powinny pozostać na jednym stanowisku przez wiele lat. Przy sadzeniu do dołka wsypujemy dobrze rozłożony obornik (nigdy świeży) lub dojrzały kompost. Piwonie nie lubią przenawożenia azotem co także objawia się słabym kwitnieniem. Nie sadzimy ich w sąsiedztwie płytko korzeniących się drzew lub krzewów. Gleba powinna być piaszczysto-gliniasta, żyzna, z dodatkiem próchnicy i torfu, bezwapienna, i przeciętnie wilgotna.

Rozmnażanie: Przez podział w drugiej połowie sierpnia. Wykopujemy karpę i oddzielamy część z co najmniej jednym pąkiem i kilkoma korzeniami. Sadzić je trzeba tak aby pąki były przykryte 3-5 cm warstwą ziemi. Głębiej posadzone mogą słabo kwitnąć przez wiele lat.

Szkodniki i choroby: Roślina może zagniwać na podmokłych stanowiskach. Największym problemem jest więdniecie piwonii. Atakuje je węgorek chryzantemowiec, larwy różnych owadów, szara pleśń, szara plamistość liści i choroby wirusowe, rdza piwonii.