Nawłoć pospolita (Solidago virga-aurea)

Opis:  Jest wieloletnią rośliną z rodziny astrowatych.  Nawłoć pospolita osiąga wysokość 1 m. Liście odziomkowe o kształcie eliptycznym i piłkowanych brzegach, górne zaś są lancetowate, siedzące o zaostrzonych końcach. Żółte kwiaty drobne, o śr. ok. 5 mm, zebrane są w duże, wiechowate grona, na szczytach rozgałęzień.  Są miododajne.  Kwitną od lipca do września. Jest rośliną ekspansywną. Potrafi szybko rozrastać się przez rozłogi.

Uprawa i pielęgnacja:  Nawłoć pospolita wymaga stanowiska słonecznego, średnio żyznej gleby, obojętnej, średnio wilgotnej. Rośnie też na suchych, słabych ziemiach.

Rozmnażanie: Przez podział kęp lub wysiew nasion na wiosnę.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.

Inne zastosowania: W medycynie wykorzystuje się jej własności moczopędne, bakteriostatyczne, napotne, żółciopędne, przeciwzapalne. Surowcem zielarskim jest ziele Herba Solidagionis (w lecznictwie stosuje się też nawłoć kanadyjską i nawłoć późną. W kuchni – liście można parzyć zamiast herbaty. W kosmetyce – kąpiele z nawłocią działają wzmacniająco i polecane są na zwiotczałe mięśnie i skórę.  Do dekoracji – nawłoć nazywana polską mimozą stosowana jest w bukietach kwiatowych.