Mikołajek olbrzymi (Eryngium giganteum)

Opis: Krótkowieczna bylina zamierająca przeważnie po wydaniu nasion. W naturze porasta suche tereny gór Kaukazu oraz Turcji. W pierwszym roku mikołajek olbrzymi wytwarza okazałą rozetę dużych ciemnozielonych, sercowatych liści osadzonych na długich ogonkach. W kolejnym roku ze środka wyrasta okazały pęd kwiatostanowy wysokości 100 cm pokryty jajowatymi ząbkowanymi, sinozielonymi liśćmi o brzegach pokrytych kolcami. Na szczycie słabo rozgałęzionej łodygi rozwijają się duże główki pojedynczych kwiatów otoczone wieńcem srebrzystych, kolczastych podsadek. Kwitnienie mikołajka przypada na pełnię lata. Kwiaty stanowią pożytek dla pszczół.
Uprawa i pielęgnacja: Mikołajek olbrzymi rozwija się najlepiej na luźnych, piaszczystych glebach w pełnym słońcu. Rośnie dobrze także na uboższych stanowiskach, ale wtedy kwiatostany są mniejsze a łodygi niższe. Nadmiar wilgoci jest dla niego bardziej szkodliwy niż nawet susza. Na zimę wskazane jest lekkie okrycie stroiszem młodych rozet.
Rozmnażanie: Przez jesienny siew nasion na rozsadniku.
Choroby i szkodniki: Rośliny szybko zamierają na mokrych, zalewanych zimą stanowiskach.