Mięta polna (Mentha arvensis)

Opis: Roślina bez kwiatów szczytowych. Należy do grupy popularnych ziół o ozdobnym i bardzo aromatycznym ulistnieniu. Kwiaty bladoliliowe do fioletowych, zebrane są w nibyokółkach, w kątach liści.  Pojawiają się w lipcu- wrześniu. Liście ma jajowate do podługowatych tępo zakończone, na brzegach piłkowane, obustronnie owłosione. Łodyga o długości ok. 40 cm, podnosząca się lub wzniesiona. Roślina cechuje się mocnym aromatem po roztarciu liści (olejki lotne). Dawniej używana jako zioło lecznicze, obecnie w fitoterapii wykorzystuje się jedynie miętę pieprzową. Zbiór mięty polnej wymaga szczególnej uwagi bo ma trującego sobowtóra w postaci mięty polej, jednak o liściach przeważnie tylko 2-centymetrowych. Zastosowanie jedynie w dużych, naturalnych ogrodach.

Uprawa i pielęgnacja: M. arvensis w naturze zasiedla mokre łąki i pola, zasobne w azot, wilgotne stanowiska, w słońcu lub w półcieniu. Jest to roślina w pełni mrozoodporna

Rozmnażanie: Przez podział rozłogów na wiosnę.

Szkodniki i choroby: Choroby atakujące miętę polną to mączniak prawdziwy i rdza mięty.