Marzanna barwierska (Rubia tinctorum)

Kategoria: Byliny,Zioła – Autor: Herbi – 26/10/2010

Opis: Synonimy – Galium rubia. Inne nazwy – marzanna farbiarska, barwnica, czerwone korzenie, brocz, czerwony gryk, knap, krap, marzanka, marzann, marzawu, marzanna, marzka, reta. Jest to wieloletnia roślina z rodziny marzanowatych (Rubiaceae). Podziemne kłącze mięsiste, grube, poziome długości do 1 m, pomarańczowej barwy, w przekroju jest czerwone. Łodyga czterokanciasta, pokryta haczykowatymi włoskami, wysokości 60-100 cm, pokładająca się. Liście lancetowatego lub odwrotnie jajowatego kształtu, długości 5-8 cm, zebrane w okółkach po 4-6 sztuk. Kwiaty promieniste, żółtozielone wyrastają z kątów liści i na szczytach pędów. Marzanny barwierskie zakwitają od czerwca do sierpnia. Owocem jest brązowoczerwony, kulisty pestkowiec. Zastosowanie w ogrodzie jedynie w założeniach typu „dzika łąka” lub na rabatach ziołowych. Roślina rosnie dziko w Europie Południowej, w Polsce na plantacjach.

Uprawa i pielęgnacja: Marzanna potrzebuje przepuszczalnej, próchnicznej, w miarę wilgotnej gleby i słonecznego lub półcienistego stanowiska.

Rozmnażanie: Przez podział kłącza lub wysiew nasion wiosną bezpośrednio do gruntu.

Szkodniki i choroby: Zazwyczaj brak.

Inne zastosowania: W ziołolecznictwie – surowcem zielarskim są kłącze i korzeń Radix Rhizoma Rubiae tinctorum. Wyciągi wodne stosuje się w kamicy nerkowej oraz pęcherzyka żółciowego. Ponadto wyciągi z marzany działają żółciopędnie, słabo moczopędnie i zwiększają łaknienie. Zewnętrznie stosuje się przy owrzodzeniach i złym gojeniu ran. Inne – z kłącza uzyskuje się barwniki farbujące na kolor czerwony, brązowy i fioletowy. Z korzenia produkuje się farby artystyczne.

Brak komentarzy »

No comments yet.

Leave a comment