Lobelia szkarłatna (Lobelia cardinalis)

Opis: inna nazwa – stroiczka. Ta wieloletnia roślina w naturze porasta mokre łąki i brzegi wód Ameryki Północnej. L. szkarłatna, ze względu na piękny kolor i kształt kwiatów oraz liści, zaliczana jest w ogrodach do najatrakcyjniejszych roślin. Krótkowieczna bylina (żyje 2-3 lata) tworzy grube proste pędy długości do 1 m, szerokości 25 cm. Liście ząbkowanie, wąskie, są zielone, purpurowo nabiegłe. Kwiaty lśniąco czerwone, zebrane są w długi kwiatostan. lobelie szkarłatne kwitną od lipca do września. Jest cennym kwiatem do cięcia, sadzić go można na rabatach wśród innych bylin oraz w dużych pojemnikach.

Uprawa i pielęgnacja: Rośliny sadzimy w żyznej, utrzymującej wilgoć lecz mocno przepuszczalnej glebie. Stanowisko powinno być słoneczne lub półcieniste, osłonięte od wiatru. Mrozoodporność lobeli jest duża ale wskazane jest  okrywanie  rośliny grubą ściółką przed zimą. Pędy uszkodzone przez mróz ścinamy nisko przy ziemi.

Rozmnażanie: Przez podział kęp wiosną. Wskazane jest wstępne zadoniczkowanie w zimnym inspekcie w okresie jednego miesiąca. Rozmnażać je można także przez wysiew nasion wiosną lub wczesnym latem. Przez zimę  młode rośliny uprawiać należy w ciepłej szklarni.

Szkodniki i choroby: Na zwięzłych glebach atakowane są przez choroby grzybowe. Zagrażają im ślimaki i plamistość liści.