Kosaciec (Iris spuria)

Opis: Kosaciec ten zaliczono do irysów bezbródkowych w grupie Spuria (SPU). W naturze występuje w Europie i na Bliskim Wschodzie. Jest to wieloletnia, kłączowa roślina o oryginalnych kwiatach, dorastająca do wysokości 60 cm. Liście o szerokości 1-1,5 cm są zielone, sztywne, żeberkowane o długości do 30 cm. Na nierozgałęzionych pędach wyrasta 2-4 niebieskawych kwiatów. Płatki żyłkowane fioletowo ozdobione są szeroką, żółtą pręgą, wyraźnie odcinającą się od bieli wnętrza kwiatu. Nie mają bródki. Kwitną w czerwcu-lipcu zwykle po irysach bródkowych. Odmiany i mieszańce gatunku I. spuria są zwykle wyższe i dysponują szeroką gamą odcieni fioletu, niebieskiego do żółtawego, kremowego i białego. Kosaciec ten ze względu na łatwość przystosowania się do różnych warunków  w ogrodach, wart jest szerszego upowszechnienia, a liczba nowych odmian o urzekających zestawieniach barw, wyhodowanych w ostatnich latach, zadowoli każdego sympatyka tej grupy roślin.

Uprawa i pielęgnacja: Dobrze rośnie na każdym rodzaju gleby, z dodatkiem próchnicy, wilgotnej lub suchej, wapiennej i bezwapiennej. Znosi lepiej od innych irysów okresowe niedostatki wody i letnie upały. Stanowisko słoneczne do półcienistego. Jest bardzo odporny na mrozy. Kosaciec ten wytrzymuje na jednym stanowisku nawet kilkanaście lat.

Rozmnażanie: Gatunek I. spuria można rozmnażać z nasion, prościej jednak przez podział wczesną wiosną lub pod koniec lata.

Szkodniki i choroby: Większość kosaćców kłączowych jest podatna na atak ślimaków i pomrowów. Mszyce przenoszą choroby wirusowe. Jesienią lub wczesną wiosną może pojawiać się plamistość liści (choroba grzybowa). Na nieodpowiednich stanowiskach mokra zgnilizna kłączy kosaćca powoduje gnicie kłączy. Czasami zagraża im porażenie przez rdzę. Brązowe pęcherzyki na liściach to oznaka choroby zwanej bakteryjnym więdnięciem liści.