Kosaciec bródkowy (Iris germanica)

Opis: syn. k. niemiecki, I. x barbata. Gatunek byliny z rodziny kosaćcowatych, od którego pochodzą liczne mieszańce ogrodowe o dużych, pięknych kwiatach. Pochodzi z płd. Europy. Jest reprezentantem najliczniejszej grupy kosaćców bródkowych – Wysokie (TB). Roślina wytwarza pełzające kłącze z licznymi korzeniami. Liście są szablaste, całobrzegie, sztywne, w charakterystycznych wachlarzach, o szerokości ok. 4 cm. Kwiaty zebrane po 4-5 w kwiatostany, niebieskopurpurowe do fiołkowych z żółtawą bródką, o średnicy 10-12 cm. Kosaciec bródkowy kwitnie w maju- czerwcu. Dorasta do wysokości 60-120 cm. Stosować je możemy na rabatach bylinowych, w zestawieniach z piwoniami, ostróżkami, złocieniami, także na brzegach zbiorników wodnych i na kwiat cięty. Mrozoodporność całkowita.

Uprawa i pielęgnacja: Mimo przekonania o łatwości w uprawie wysokich odmian kosaćców bródkowych są one jednak roślinami wymagającymi określonych warunków, a w szczególności gleby, która powinna być żyzna, piaszczysto-gliniasta o dużej zawartości próchnicy. Stanowisko koniecznie musi być słoneczne aby doczekać się wielu dobrze wybarwionych kwiatów. Nie znoszą one stagnującej wody, dlatego warto uprawiać je na podwyższonych rabatach lub niewielkich stokach.

Rozmnażanie: Przez wycinanie bocznych fragmentów kłączy, każdy z 1-2 wachlarzem liści, raz na 3 lata i sadzenie ich po kwitnieniu, nie później niż wczesną jesienią.

Szkodniki i choroby: Posadzone na niewłaściwym stanowisku odmiany I. x barbata ulegają licznym chorobom grzybowym i wirusowym, dotyka je mokra zgnilizna kłączy kosaćca powodująca gnicie kłączy.. Większość kosaćców kłączowych jest podatna na atak ślimaków i pomrowów. Mszyce przenoszą choroby wirusowe. Czasami zagraża im porażenie przez rdzę. Brązowe pęcherzyki na liściach to oznaka choroby zwanej bakteryjnym więdnięciem liści.

Zobacz również: Kosaciec, irys – uprawa, sadzenie, cebule